Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Εισήγηση: Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής

29 Απριλίου 2009

Εισήγηση στην Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Ενημέρωση από τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών, κ. Χρήστο Μαρκογιαννάκη, για θέματα της αρμοδιότητάς του»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτησα να ενημερώσω τα μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης για θέματα της αρμοδιότητάς μου, της δημόσιας τάξης, για πολλούς λόγους.
Καταρχήν, σήμερα, είναι αντικειμενική εκτίμηση ότι το αγαθό της δημόσιας τάξης είναι ύψιστο και, εν πολλοίς, ζητούμενο σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια έχουν επέλθει τόσες διαφοροποιήσεις στη χώρα μας, που ένας διάλογος σε επίπεδο διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, αδιαμφισβήτητα θα ήταν και είναι χρήσιμος.

Περαιτέρω, η κριτική που έχει ασκηθεί τον τελευταίο καιρό κατά των Σωμάτων Ασφαλείας και ιδιαίτερα της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά και τα γεγονότα που έχουν προηγηθεί, επιβάλλουν μία υπεύθυνη ενημέρωση και μία περαιτέρω υπεύθυνη συζήτηση.

Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, περιεκτικός και αντικειμενικός, γιατί πιστεύω ότι μία τέτοια συζήτηση εάν διολισθήσει σε κομματικές αντιπαραθέσεις, υπερβολές και κορώνες, κάθε άλλο παρά χρήσιμη θα αποδειχθεί.
Ποια είναι η εγκληματικότητα στη χώρα μας; Ποιο είναι το επίπεδό της; Η αλήθεια είναι ότι ως χώρα δεν έχουμε ιδιαίτερα υψηλή εγκληματικότητα. Αντικειμενικά στατιστικά, προερχόμενα από αντικειμενικούς οργανισμούς της Ε.Ε., μας κατατάσσουν περίπου τρίτους από το τέλος ανάμεσα στους δεκαπέντε.
Η αλήθεια είναι όμως ότι οι ίδιοι οι οργανισμοί μας κατατάσσουν στις πρώτες θέσεις της εγκληματοφοβίας, δηλαδή, στην έλλειψη αισθήματος ασφάλειας και σε φοβία της κοινωνίας μας έναντι του εγκλήματος και των εγκληματιών. Θα μου πείτε, λίγο περίεργο, μπορεί να είναι αλλά έχει την εξήγησή του. Δηλαδή, εγκληματικότητα πολύ χαμηλότερη από εκείνη που υπάρχει σε άλλες χώρες της Ευρώπης, αλλά εγκληματοφοβία πολύ μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες χώρες. Εξήγηση μπορεί να δοθεί κατ’ αρχάς από το γεγονός ότι υπάρχει μια τάση σε όλους μας και κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., στην ανάδειξη και την υπερπροβολή του οποιουδήποτε αρνητικού.

Θα σας πω χαρακτηριστικά το εξής: Πριν από μία εβδομάδα περίπου ενημερώθηκα, όπως γίνεται κάθε μέρα, για τα γεγονότα της ημέρας. Μια τετρασέλιδη περίπου αναφορά, η οποία ήταν πλήρης επιτυχιών, συλλήψεις, εξιχνιάσεις κ.λπ.. Υπήρχε ένα περιστατικό άξιο λόγου αρνητικό. Ποιο ήταν αυτό; Η αρπαγή μιας τσάντας από κάποιον κακοποιό έξω από μια τράπεζα, που είχε πάει μια κυρία να κάνει μια ανάληψη. Η αξιολόγηση, λοιπόν, η οποία έγινε το ίδιο βράδυ από όλα τα Μ.Μ.Ε., ήταν ότι έπρεπε να αποσιωπηθεί όλη η τετρασέλιδη θετική αναφορά και να τονισθεί και να αναδειχθεί μόνο το ένα και μοναδικό περιστατικό, το οποίο μάλιστα εμπλουτίστηκε και με χαρακτηρισμούς, εις βάρος της αστυνομίας, απίστευτους. Ο ένας λόγος, λοιπόν, πιστεύω ότι είναι αυτός και δεν θέλω να ρίξω την ευθύνη στα Μ.Μ.Ε., αλλά και σε όλους μας, αν θέλετε, γιατί και εμείς ευθυνόμαστε γι’ αυτό. Εμείς δηλαδή, ανάλογα με την σκοπιά με την οποία βλέπει ο καθένας τα γεγονότα, αρχίζει και η κριτική του θετική ή αρνητική.

Ένα δεύτερο είναι, και πιστεύω το κυριότερο, ότι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90 περίπου, η ελληνική κοινωνία είχε συνηθίσει σε μια μορφή εγκληματικότητας, η κλασική λεγόμενη εγκληματικότητα, ο κλεφταράκος της γειτονιάς, το έγκλημα για λόγους τιμής στο χωριό για κτηματικές διαφορές και η αστυνομία είχε μια τετριμμένη τακτική, η οποία οδηγούσε και στην εξιχνίαση εν τω άμα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 90 τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Είχαμε μια απίστευτη απότομη αιφνίδια αλλαγή της εγκληματικότητας και ποιοτικά και ποσοτικά. Το άνοιγμα των συνόρων, νέες μορφές εγκληματικότητας εισέβαλαν και στη χώρα μας και έτσι κατελήφθησαν εξ απήνης οι πάντες και προπάντων η πολιτεία. Ο μεν πολίτης αιφνιδιάστηκε τρομοκρατημένος, η δε πολιτεία, οι αμυντικοί μηχανισμοί που τους χαρακτηρίζω εγώ, είτε λέγεται αστυνομία είτε λέγεται δικαιοσύνη, σωφρονιστικό σύστημα, απαρχαιωμένα, δομημένα για να αντιμετωπίσουν άλλα πράγματα δεν φρόντισαν με ταχύτατους ρυθμούς στην αναπροσαρμογή, με αποτέλεσμα να απεμποληθεί στην κοινωνία μας αυτό το αίσθημα ανασφάλειας, το οποίο κρατάει ακόμα.
Έτσι λοιπόν, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που η αλήθεια είναι, ότι παρατηρούνται αυξητικοί ρυθμοί εγκληματικότητας. Δεν λέω, ότι χρόνο με το χρόνο πάμε προς το καλύτερο. Πράγματι, υπάρχει μια σχετική όμως αύξηση χρόνο με το χρόνο.

Αυτό τονίζεται και ορθώς. Όμως, το έγκλημα κατά βάση και οι αιτίες του δεν οφείλονται στα Σώματα Ασφαλείας και ιδιαιτέρως στην Αστυνομία, διότι π.χ. δεν ευθύνεται η Αστυνομία για την οικονομική κρίση, για το άνοιγμα των συνόρων, για τα εκατομμύρια των οικονομικών μεταναστών και των χιλιάδων λαθρομεταναστών, για την άμβλυνση του θεσμού της οικογένειας. Αλλά, το αποτέλεσμα όλων αυτών που είναι η αύξηση της εγκληματικότητας επιρρίπτεται στην Αστυνομία, αντί να κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας για το τι κάναμε και τι κάνουμε για όλα αυτά που είναι οι αιτίες της εγκληματικότητας. Ελάχιστα συμβάλει στην πρόληψη η δράση της Αστυνομίας, στην καταστολή, ενδεχομένως.
Μπορεί να έχουμε αύξηση στα εγκλήματα, αλλά ταυτόχρονα έχουμε πολύ σημαντική αύξηση στις εξιχνιάσεις. Είμαστε από τις πρώτες χώρες, όσον αφορά την εξιχνίαση των εγκλημάτων από την Αστυνομία. Αυτό το παραγνωρίζουμε. Το ξεχνάμε, κάνουμε πως δεν το βλέπουμε και κολλάμε σε κάποιους αριθμούς, τα φορτώνουμε σε κάποιον που δεν ευθύνεται ως αποτέλεσμα και κατακρίνουμε όλοι ομαδικά έναν θεσμό που είναι ταγμένος σε μια πολύ σοβαρή αποστολή. Την τήρηση της τάξης και της ασφάλειας. Όταν συμβούν γεγονότα άσχημα για τα οποία μπορεί να υπάρχει ευθύνη κάποιου μέλους του θεσμού των 50.000 αστυνομικών, τότε αντί να απομονώσουμε το περιστατικό και να το αποδώσουμε σε εκείνον που ευθύνεται, αρεσκόμεθα, ρέπουμε στο να βάλουμε όλοι εναντίον του θεσμού και ιδιαιτέρως της Αστυνομίας.
Προφανώς, αντιλαμβάνεστε ότι αναφέρομαι στα γεγονότα του Δεκεμβρίου, όταν έγινε ανθρωποκτονία υπαιτιότητι αστυνομικού. Δεν θα την χαρακτηρίσω δολοφονία, αν υπήρχε βρασμός ή δόλος. Αυτό είναι δουλειά της δικαιοσύνης. Όσοι πήραν θέση, έκαναν λάθος. Είναι αναμφισβήτητα ανθρωποκτονία και η δικαιοσύνη θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Τότε ελοιδωρείτο, εβάλετο, καθυβρίζετο ο θεσμός της Αστυνομίας από τη μεγαλύτερη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας και την μεν κοινωνία μπορούμε να τη συγχωρήσουμε, διότι εν πολλοίς υπάρχουν εκείνοι που ρυθμίζουν τις τάσεις της κοινής γνώμης. Όμως, ας αναλογιστούν οι ταγοί της κοινωνίας, όλοι εκείνοι που έβλεπαν αυτά τα γεγονότα και δεν βρέθηκαν κάποιοι υπεύθυνα να πουν: «ως εδώ». Φθάσαμε στο σημείο οι Έλληνες αστυνομικοί να ντρέπονται για το επάγγελμά τους. Φθάσαμε στο σημείο εξαιτίας αυτών των περιστατικών, τα παιδιά των αστυνομικών να κρύβονται στο σχολείο και να ντρέπονται. Φθάσαμε στο σημείο οι αστυνομικοί να μη φοράνε τη στολή τους πηγαίνοντας στην Υπηρεσίας, αλλά να τα έχουν στη τσάντα και να αλλάζουν μέσα στην Υπηρεσία. Ας αναλογιστεί ο καθένας τις δικές του ευθύνες.

Αυτό το χρονικό διάστημα δηλαδή ο Δεκέμβριος του 2008 είχε ως αποτέλεσμα περαιτέρω την δραματική πτώση του ηθικού της Αστυνομίας. Όταν ανέλαβα το Υπουργείο και την ευθύνη για τη δημόσια τάξη βρέθηκα μπροστά σε μια κατάσταση που ήταν περίπου η εξής: είχαν προηγηθεί τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, το ηθικό της αστυνομίας αναμφισβήτητα ήταν πολύ χαμηλά και η εγκληματικότητα να κινείται σ’ αυτά τα αυξητικά επίπεδα τα οποία σας ανέφερα προηγουμένως.

Πρώτο καθήκον θεώρησα ότι είχα και το έχω ακόμα και το έχουμε όλοι μας ήταν να συμβάλλουμε στην ανύψωση του ηθικού. Θεώρησα ότι ήταν το πρώτο που έπρεπε να κάνω. Έγιναν κάποιες κινήσεις βρεθήκαμε κοντά στον αστυνομικό του σφίξαμε το χέρι και του είπαμε ότι είναι Έλληνας αστυνομικός και οφείλει να τιμήσει τον όρκο του και να κάνει το καθήκον του και θα έλεγα ότι προς την κατεύθυνση αυτή έχουν γίνει κάποια σημαντικά βήματα.

Επειδή πρέπει να αντιμετωπισθεί η καθημερινότητα και τα πράγματα να πάνε προς το καλύτερο πήραμε κάποιες πρωτοβουλίες. Πριν αναφερθώ όμως σ’ αυτά θα ήθελα να επισημάνω δύο προβλήματα τα οποία υπάρχουν και τα οποία δεν είναι προβλήματα της Ελληνικής Αστυνομίας είναι προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Πρώτο πρόβλημα. Ο μεγάλος, ο άγνωστος αριθμός των λαθρομεταναστών που υπάρχει στη χώρα μας. Και το λέω αυτό κινδυνεύοντας να παρεξηγηθώ αλλά είπα ότι θα πω τα πράγματα όπως εγώ τα πιστεύω. Δεν θα αναφερθώ στην αύξηση της εγκληματικότητας, αυτό το αφήνω κατά μέρος. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Θα σας πω όμως το εξής. Ότι από τους 47 χιλιάδες εν ενεργεία αστυνομικούς, 14 χιλιάδες κάθε μέρα –λαμβανομένου υπόψη ότι έχουν 24ωρη δουλειά- απασχολούνται με την απόκρουση, σύλληψη, μεταγωγή, σίτιση, επαναπροώθηση, το άσυλο και ότι άλλο χρειάζεται γύρω απ΄ αυτό το πρόβλημα. Αυτός ο αριθμός που απασχολείται δεν υπήρχε κάποτε. Πριν από 15 ή 20 χρόνια δεν χρειαζόταν να έχουμε 14 χιλιάδες από τους 47 χιλιάδες οι οποίοι να ασχολούνται και να μην μπορούν να βγουν στο δρόμο και να προσφέρουν εκεί που πρέπει την υπηρεσία. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι μας. Επειδή λέγεται και ασκείται κριτική πού είναι οι αστυνομικοί, θα σας αναλύσω εγώ απ’ εδώ και κάτω τι ακριβώς συμβαίνει.

14 χιλιάδες αστυνομικοί για το πρόβλημα των λαθρομεταναστών. Επίσης, μείζον πρόβλημα κύριοι συνάδελφοι, αντιεξουσιαστές, αναρχικοί. Δεν ξέρω αν έχουμε κατανοήσει όλοι μας το μέγεθος του προβλήματος. Δεν είναι κάποιοι δεκάδες ή κάποιες εκατοντάδες αυτή τη στιγμή είναι πολλοί περισσότεροι. Δεν είναι μόνο στην Αθήνα, είναι στην Θεσσαλονίκη, στην Ξάνθη, στην Κομοτηνή, στα Ιωάννινα, στη Λάρισα, στο Βόλο, στα Χανιά, στο Ηράκλειο, στην Πάτρα. Δεν είναι μόνο ότι απασχολούνται χιλιάδες αστυνομικοί.

ΦΩΤΙΟΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Δηλαδή, εκεί όπου υπάρχουν πανεπιστήμια.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για τα θέματα της δημόσιας τάξης): Κύριε Κουβέλη, εγώ οφείλω να σας πω πού αντιμετωπίζεται το πρόβλημα. Ως σχεδιασμός, ως δράση, ως σκέψη, όλων μας στο Υπουργείο το μεγαλύτερο μέρος του είναι μας είναι τι θα γίνει με αυτούς διότι δεν γνωρίζεις που θα σε κτυπήσουν και πώς. Τα κτυπήματά τους δεν έχουν λογική. Όταν υπάρχει μια λογική τότε θα το αντιμετωπίσεις. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Εάν δεν υπάρχει απόλυτη κοινωνική συναίνεση και προπάντων απόλυτη πολιτική ειλικρινής. Δηλαδή, αυτό το οποίο θα πούμε θα το εννοούμε. Δεν ξέρω αν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε εύκολα αυτή την ιστορία. Μόνο με την ομόφωνη, ομόθυμη την ειλικρινή στάση όλων των πολιτικών δυνάμεων, ξεκάθαρα να πούμε «ναι η αστυνομία πρέπει να δράσει και να τελειώσει με αυτούς». Να πούμε ότι θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στα πλαίσια του διαλόγου, του ασύλου, των πανεπιστημιακών δασκάλων, και οπουδήποτε αλλού.
Πάντως, εγώ κύριοι, επειδή διαχρονικά το ζω, διότι έχω υπηρετήσει στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και πριν από δύο τρία χρόνια και βλέπω το πόσο διαφοροποιείται και πόσο το μέγεθος αλλάζει και η δράση και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν το θέτω.

Έρχομαι σε κάποια άλλα προβλήματα του παρελθόντος και του παρόντος. Κρίσεις στην αστυνομία και συμπεριφορά ημών των πολιτικών σε σχέση με την αστυνομία. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι όλοι εμείς ευθυνόμαστε για αυτό το οποίο συνέβαινε στο παρελθόν με τις κομματικές παρεμβάσεις και με την αναξιοκρατία η οποία δυστυχώς, ήταν ένα πρόβλημα για την Ελληνική Αστυνομία. Απονευρώθηκε εν πολλοίς για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτός ο θεσμός. Ημέτεροι ήταν αυτοί που επέπλεαν. ΟΙ ικανοί και οι άξιοι δεν είχαν καμία θέση. Και είμαι πολύ ευχαριστημένος από τις τελευταίες κρίσεις που έκανε η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. Η αλήθεια είναι ότι έχουν περάσει από τότε δύο μήνες και δεν έχει γραφτεί μια λέξη και δεν έχει ακουσθεί μια κουβέντα για το ότι δεν έγιναν σωστές και αντικειμενικές κρίσεις. Οφείλω να πω ότι είχε αμβλυνθεί το πρόβλημα τα τελευταία χρόνια. Από το 2002 και μετά και τώρα έχει πλήρως εξαλειφθεί και είμαι βέβαιος ότι θα φανούν τα αγαθά αποτελέσματα μιας τέτοιας τακτικής θα συνεχισθεί από εδώ και πέρα διότι ο κομματισμός και η αναξιοκρατία δεν οδηγεί πουθενά. Ο ικανός, ο άξιος και ο ηθικός είναι χρήσιμος, αποτελεσματικός όπου και αν ανήκει κομματικά σε αντίθεση με τον ανήθικο και ανίκανο ο οποίος δεν έχει καμία μα καμία δυνατότητα προσφοράς αντίθετα δημιουργία προβλημάτων.

Κύριοι συνάδελφοι, είδαμε κάποιες πρωτοβουλίες. Έγιναν κάποιες παρεμβάσεις στο διάστημα των τελευταίων τριών ή τεσσάρων μηνών, τις οποίες θα σας απαριθμήσω και θα σας πω τι προτιθέμεθα από εκεί και πέρα να κάνουμε και τι ζητάμε. Τις πρώτες μέρες που είχα πάει στο Υπουργείο σημειώθηκε ένα περιστατικό έξω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία και ανεδείχθη το πρόβλημα της ψυχολογικής εξέτασης όλων των αστυνομικών. Το 2003 είχε ψηφιστεί ένας νόμος, ο οποίος ρύθμιζε το θέμα της χρήσεων των όπλων στους αστυνομικούς. Ταυτόχρονα, προέβλεπε και την εξέταση όλων των αστυνομικών από επιτροπές, ούτε ψυχολόγοι υπήρχαν ούτε επιτροπές έγιναν, ούτε εξετάστηκε ποτέ κανείς και δημιουργήσαμε αυτές τις επιτροπές. Προσλάβαμε και προσλαμβάνουμε ακόμα ψυχολόγους και ψυχιάτρους. Λειτουργούν και εκτιμούμε ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα το σύνολο των Ελλήνων αστυνομικών θα έχει περάσει από αυτές τις επιτροπές.

Το δεύτερο πράγμα που έγινε ήταν η έκδοση μιας απόφασης συναινετικά Υπουργείο – Τράπεζες – Εργαζόμενοι στις τράπεζες, προκειμένου να ληφθούν μέτρα ασφάλειας από τις τράπεζες, ούτως ώστε να αποφεύγονται δύο πράγματα, πρώτον οι ληστείες, διότι δυστυχώς παρότι στο παρελθόν είχαν γίνει κάποιες συμφωνίες και είχαν εκδοθεί κάποιες αποφάσεις, παρόλο που δεν έχει ισχύσει τίποτα, με αποτέλεσμα, επειδή ασφαλίζονται τα χρήματα από τις τράπεζες να έχουν ληστείες σε καθημερινή βάση. Εκτιμώ ότι με την εφαρμογή της απόφασης αυτής, η οποία αρχίζει ήδη και εφαρμόζεται θα έχουμε θεαματικά αποτελέσματα, όσον αφορά στις ληστείες σε τράπεζες.

Αυξήσαμε τις περιπολίες στους δρόμους, ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας. Είναι κάτι το οποίο είναι ορατό, το βλέπει ο καθένας και περαιτέρω ιδρύσαμε μονάδες ταχείας επέμβασης, τις λεγόμενες μονάδες Δέλτα. Λοιδορήθηκαν πολλοί από κάποιους και έχουν συμβάλει αποφασιστικά στο κλίμα ασφάλειας, το οποίο τείνει να εγκατασταθεί στο κέντρο της Αθήνας, ιδιαίτερα στο δήμο Αθηναίων. Υπάρχουν αυτές οι μονάδες ταχείας επέμβασης, οι οποίες και συλλήψεις κάνουν, αλλά και προληπτικά λειτουργούν. Δημιουργήσαμε τα λεγόμενα μπλόκα. Σε όλη την Αττική λειτουργεί κάθε βράδυ ένας ικανός αριθμός ομάδων αστυνομικών, οι οποίοι κάνουν ελέγχους στα διερχόμενα αυτοκίνητα. Είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό μέτρο.

Ενισχύσαμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις μονάδες με ευαίσθητες αποστολές, όπως είναι η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, η κρατική ασφάλεια, η δημόσια ασφάλεια, η ΓΑΔΑ γενικότερα και άλλες μονάδες. Γίνονται συχνές αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις με σημαντικά αποτελέσματα. Προκηρύχθηκε χθες το βράδυ για 1500 ειδικούς φρουρούς, για τους οποίους εκτιμάται ότι το φθινόπωρο θα είναι στη διάθεση της Ελληνικής Αστυνομίας και οι οποίοι θα διατεθούν για εποχούμενη δια μοτοσικλετών αστυνόμευση της Αττικής και της Θεσσαλονίκης ειρήσθω εν παρόδω ότι το 80% της εγκληματικότητας της χώρας μας υπάρχει στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη. Πήραμε μέτρα για τη λεγόμενη τουριστική βία. Υπάρχουν περιοχές της χώρας μας όπου τους θερινούς μήνες, όπως είναι το Φαληράκι της Ρόδου, τα Μάλια στο Ηράκλειο, ο Λαγανάς στη Ζάκυνθο και αλλού, για τις οποίες έγιναν συσκέψεις και ελήφθησαν συγκεκριμένα μέτρα, προκειμένου να μην έχουμε τα ίδια φαινόμενα φέτος.

Προχωρούμε στη θεσμοθέτηση εθνικού συμβουλίου εσωτερικής ασφάλειας. Τι θα είναι αυτό το όργανο; Ένα όργανο που θα αποτελείται όχι από επιλεγμένα πρόσωπα, αλλά από πρόσωπα τα οποία υπηρετούν ή υπηρέτησαν θεσμούς, για παράδειγμα πρώην Υπουργοί Δημόσιας Τάξης, πρώην αρχηγοί της αστυνομίας, εισαγγελείς Αρείου Πάγου, πρόεδροι του δικηγορικού συλλόγου αθηνών. Είμαστε αυτή τη στιγμή στην κατάρτιση του νομοσχεδίου, το οποίο θα είναι ένα συμβουλευτικό όργανο του εκάστοτε αρμόδιου Υπουργού πάνω σε σοβαρά ζητήματα τα οποία θα ανακύπτουν. Έχουμε βγάλει στο δρόμο τους περισσότερους αξιωματικούς και έχουμε ελαχιστοποιήσει την παρουσία στα επιτελεία.

Ενισχύουμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την υλικοτεχνική υποδομή με προμήθειες υλικού προηγμένης τεχνολογίας. Καταρτίσαμε πενταετές εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους 300εκατομ. ευρώ. Είναι σε εξέλιξη ένα ευρύ τριολογικό πρόγραμμα και ο υποφαινόμενος εισηγήθηκε σε άλλα υπουργεία τη λήψη κάποιων μέτρων, τα οποία είναι υποβοηθητικά και ενισχυτικά της δράσης της αστυνομίας.

Απευθυνόμενος στο Υπουργείο Δικαιοσύνης εισηγήθηκα και έγινε αποδεκτό να επιτραπεί η χρήση των καμερών, το σύστημα ΣΥΦΟΡΑΙ για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των φυλακών κατά τον καλύτερο τρόπο, διότι υπάρχουν πληροφορίες και υπόνοιες ότι μέσα από τις φυλακές διοργανώνονται πολλές εγκληματικές δράσεις. Αυστηροποιούνται κάποιες διατάξεις του ποινικού κώδικα με επιβαρυντική περίσταση τη χρήση της κουκούλας ή άλλων μέσων που κρύβουν το πρόσωπο και είναι λάθος να λέμε ότι ποινικοποιούμε την κουκούλα, διότι δεν είναι ιδιώνυμο αδίκημα η κουκούλα. Θα ήταν ιδιώνυμο να λέμε ότι όποιος φοράει κουκούλα και διαπράττει αδίκημα, τιμωρείται. Λέμε ότι όταν κάποιος διαπράττει κάποια συγκεκριμένα κακουργήματα, φορώντας την κουκούλα, θα τιμωρείται αυστηρότερα. Εκείνο το οποίο θέλω να τονίσω, τελειώνοντας, είναι ότι ό,τι και να κάνει η ελληνική αστυνομία, δεν φτάνει. Χρειάζεται και οι άλλοι θεσμοί να λειτουργούν αποτελεσματικά, όπως για παράδειγμα, θεωρώ ότι δεν συμβάλει στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας η απαράδεκτη καθυστέρηση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης.
Περαιτέρω θα ήθελα να σας πω ότι απαιτούνται ευρύτερες συναινέσεις πάνω σε συμβατικά θέματα και για αυτό ανακοινώνω προς την Επιτροπή σας ότι από την ερχόμενη εβδομάδα, θα στείλω προσκλήσεις σε όλα τα κόμματα με ημερήσια διάταξη να στείλουν εκπροσώπους, προκειμένου να συζητήσουμε κάποια σοβαρά σημαντικά θέματα, τα οποία είναι υπαρκτά και θα πρέπει να τα δούμε.

Για παράδειγμα, για εμένα τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, όσον αφορά της σύμπτυξης μονάδων. Πολλές μικρές μονάδες, οι οποίες στην ουσία δεν προσφέρουν τίποτε περισσότερο, αυτοί οι οποίοι υπηρετούν, από το να φυλάσσουν τα κτίρια, δεν χρειάζονται. Χρειάζονται λιγότερες μονάδες με μεγαλύτερη απόδοση. Τίθεται θέμα εκπαίδευσης των αστυνομικών. Ακόμα τίθεται θέμα του τρόπου εισαγωγής στις αστυνομικές σχολές, χωρίς να αποστούμε από το αντικειμενικό σύστημα εισαγωγής, το οποίο πιθανότατα μπορεί να παραμείνει το ίδιο. Αγνοούμε για παράδειγμα την υπηρεσία στο στρατό στις ειδικές δυνάμεις; Αγνοούμε την πρώτη προτίμηση στις σχολές της αστυνομίας, που δεν πάει κάποιος να γίνει κατά τύχη αστυνομικός, αλλά διότι το θέλει να γίνει αστυνομικός;

Είναι ώρα κύριοι συνάδελφοι να δούμε κατά πόσο οι διαδηλώσεις, οι πορείες, οι διαμαρτυρίες στο κέντρο της Αθήνας, πρέπει να παραμείνουν υπό το καθεστώς που είναι σήμερα. Όχι να τις καταργήσουμε κύριοι συνάδελφοι, αλλά όταν είναι 50 και 100 άτομα και διαδηλώνουν, δεν έχουν το δικαίωμα να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας. Σας πληροφορώ κύριοι συνάδελφοι ότι βρήκα στα συρτάρια μου δύο σχέδια νόμου, επί ημερών άλλων κυβερνήσεων, τα οποία δεν προχώρησαν. Δεν γνωρίζω το λόγο. Εγώ λέω ότι είναι ώρα να συζητήσουμε αυτό το θέμα. Δεν είπα να παρθεί μια απόφαση αυθαίρετη από τη μια στιγμή στην άλλη. Είναι όμως ώρα να δούμε το πρόβλημα, να σκεφτούμε και αυτούς που δουλεύουν στο κέντρο της Αθήνας, να σκεφτούμε και αυτούς που έχουν επιχειρήσεις στο κέντρο της Αθήνας, να σκεφτούμε και να καταλήξουμε σε μια απόφαση. Αυτά δεν είναι ζητήματα που χρήζουν συζήτηση.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
Παρά το γεγονός ότι από κάποιους επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί ένταση, ακολουθώντας από την αρχή το συναινετικό πνεύμα της τοποθέτησης μου θα συνεχίσω το ίδιο, ελπίζοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση σε συγκεκριμένα σοβαρά θέματα και να βρούμε κάποιους κοινούς στόχους για το καλό της ελληνικής κοινωνίας.
Κυρία Αράπογλου, μου θέσατε εξειδικευμένα ερωτήματα για συγκεκριμένα περιστατικά που, ειλικρινά, δεν γνωρίζω. Αν θέλετε, μπορείτε να καταθέσετε ερωτήσεις που μάλλον δεν είναι επίκαιρες, εκτός από τα δύο τελευταία περιστατικά και, ευχαρίστως, θα σας απαντήσω, αλλά πρέπει να έχω και την άλλη άποψη. Δεν έχω γνώση των περιστατικών που μου αναφέρατε. Πριν από λίγο με πληροφόρησαν ότι μάλλον λανθασμένα σας ενημέρωσαν ότι η εκπαίδευση στη σκοποβολή γίνεται στο προαύλιο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης. Απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι και εσείς καταλαβαίνετε, μάλλον δεν είναι δυνατόν να γίνεται κάτι τέτοιο και θα πρόκειται περί παρεξηγήσεως. Μου αναφέρουν ότι η εκπαίδευση στη σκοποβολή στη Θεσσαλονίκη γίνεται στο σκοπευτήριο του στρατού. Αν κάνω λάθος, θα το αναγνωρίσω με περισσή ευκολία.

Οι 1500 ειδικοί φρουροί θα προσληφθούν με απολύτως αντικειμενικά κριτήρια. Μην έχετε καμία αμφιβολία. Υπάρχει συγκεκριμένη μοριοδότηση, η οποία έχει προσδιοριστεί από το 1997 με σχετικό νόμο που ψηφίστηκε τότε. Αυτό ακολουθείται έκτοτε και αυτό θα ακολουθηθεί σε συγκεκριμένη πρόσληψη, η οποία θα γίνει μετά από λίγο καιρό.

Όσον αφορά τις κάμερες, σε πολλές εγκληματικές δράσεις έχουμε εικόνα από ιδιωτικές κάμερες. Επειδή μόνη της αυτή η εικόνα δεν είναι νόμιμο αποδεικτικό μέσο, είναι μία ένδειξη που σε οδηγεί στη σωστή έρευνα. Διερωτώμαι, γιατί να μην είναι ένα αποδεικτικό μέσο εγκληματικής δράσης; Δηλαδή, η τράπεζα που έχει την εικόνα από το χώρο εργασίας, το μετρό που διατηρείται τόσο καθαρό, είναι μέσα γεμάτο κάμερες. Τα σούπερ μάρκετ είναι γεμάτα κάμερες. Δηλαδή, όλοι οι ιδιώτες για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους έχουν το δικαίωμα και τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την κάμερα. Εμείς αγοράσαμε ένα πανάκριβο σύστημα με σαφή προοπτική διατήρησής του και μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες. Δεν είναι μόνο ότι ήταν ακριβό, είναι ότι υπάρχουν διατάξεις μέσα στη σύμβαση που προβλέπουν τον τρόπο που θα πληρώνεται ο ΟΤΕ στο διηνεκές με τη χρήση των καμερών. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι όποιος αγόραζε το σύστημα, θα το χρησιμοποιεί στο διηνεκές, όσο αντέξει. Τώρα αντιφάσκετε και λέμε ότι είσαστε κάθετα αντίθετοι. Σε κάθε περίπτωση εμείς εκτιμούμε ότι στην παρούσα φάση είναι απολύτως χρήσιμο στο να έχουμε ευχερέστερη εξιχνίαση κάποιων εγκλημάτων του κοινού ποινικού δικαίου, όχι πολιτική δράση. Μην κολλάτε εκεί. Μας ενδιαφέρει αν θα διαδηλώνει ο οποιοσδήποτε για τα πολιτικά του πιστεύω ή αν διεκδικεί ένα καλύτερο μεροκάματο ή για δουλειά; Αυτό είναι το πρόβλημά μας; Χαίρομαι όταν διαδηλώνουν πολίτες που διεκδικούν το μεροκάματό τους ή μια καλύτερη ζωή, αλλά τρομοκρατούμαι όταν υπάρχουν έστω και λίγοι κουκουλοφόροι που κάνουν αυτά που κάνουν. Αυτό είναι το πρόβλημα. Εσείς αντιληφθήκατε τα τελευταία χρόνια να ασχολείται κανείς με την εκδήλωση του φρονήματος. Ίσα – ίσα, όταν βλέπουμε διαδηλώσεις, όπου συμμετέχουν κόμματα ή σωματεία και συνδικαλιστές, λέμε ότι εδώ δε θα υπάρχουν προβλήματα, διότι υπάρχει περιφρούρηση και σοβαρότητα.

Κύριε Πλεύρη, δεν είναι δουλειά μου να μιλήσω για το άσυλο. Θα σας μιλήσει ο Υπουργός Παιδείας. Η εκτίμησή μου είναι ότι όταν θεσμοθετήθηκε το άσυλο αυτοί που το έφεραν στη Βουλή είχαν κάποιους στόχους. Προφανώς να μπορεί να διδάσκει ελεύθερα ο δάσκαλος, να παρακολουθεί ελεύθερα ο φοιτητής, να είναι ελεύθερη η διάδοση των ιδεών και να μη μπορεί ο καθένας να κάνει τραμπουκισμούς και να παρεμποδίζει τους υπόλοιπους. Καθηγητής πανεπιστημίου που δεν πρόσκειται στο χώρο της κυβέρνησης, εξέφρασε κάποια άποψη σε κάποιο πανεπιστημιακό χώρο ή δημοσιογραφώντας και είδατε τι έπαθε. Αν κάποιοι έτσι εννοούν το άσυλο, να βγει να το πει δημόσια. Δηλαδή, ότι θέλει να μπαίνει μέσα ο κουκουλοφόρος ή ο εξωπανεπιστημιακός να δέρνει, να σπάει και να εγκληματεί, να κατασκευάζει βόμβες μολότοφ, να μεταβάλει σε αποθήκες εκρηκτικών τα πανεπιστήμια. Εμείς δεν εννοούμε έτσι το άσυλο. Κύριε Πλεύρη, να συνεννοηθείτε με τον Υπουργό Παιδείας για να σας πει. Η κουκούλα δεν έγινε ιδιώνυμο αδίκημα, διότι το έκρινε ο Υπουργός Δικαιοσύνης που είναι ο Εισηγητής του σχετικού νομοθετήματος.
Όταν άκουσα τον κ. Καστανίδη τοποθετούμενο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ηθελημένης παρερμηνείας. Η επιβαρυντική περίσταση είναι κάτι διαφορετικό από το ιδιώνυμο.

Θα ήταν υποβάθμιση ποιότητας όποιος φορεί κουκούλα και συμμετέχει σε συναθροίσεις ή οτιδήποτε άλλο τιμωρείται. Μια άποψη είναι ότι έπρεπε να τιμωρείται και σε αυτή την περίπτωση. Μια άλλη άποψη είναι ότι απλά, εφ’ όσον διαπράξει κάποιο συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα φθοράς, σωματικής βλάβης και κάποια άλλα τα οποία ρητώς κατονομάζονται, τότε η τιμωρία είναι βαρύτερη. Έχει μια δικαιολογητική βάση. Πρώτα από όλα, από ό, τι γνωρίζετε καλύτερα από εμένα, η θεσμοθέτηση της ποινής λειτουργεί αποτρεπτικά. Είναι για τη γενική πρόληψη. Δηλαδή, η καθιέρωση από το νόμο βαρυτέρας ποινής για αυτή την περίπτωση, μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για εκείνον ο οποίος σκέφτεται να το κάνει. Αλλά, δεύτερον και σημαντικότερον, το ίδιο εγκληματική φυσιογνωμία είναι ένας ο οποίος πάνω στο θυμό του, επειδή θα μαλώσει με κάποιον με εκείνον ο οποίος ξεκινάει από το σπίτι του και έχει το σακίδιο στην πλάτη του, πηγαίνει κάπου, βάζει την κουκούλα και αρχίζει και σπάει αδιακρίτως. Σε ποιον ανήκει ή όχι το πράγμα το οποίο σπάει. Αυτό, αν είναι το ίδιο πράγμα, θα συμφωνήσω μαζί σας. Για εμάς όμως δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Εκτιμάται σε μια ποινική δίκη ή μια διαδικασία, όχι μόνο το μέγεθος της ζημιάς, αλλά και η προσωπικότητα εκείνου ο οποίος δρα, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο δρα. Εμείς, λοιπόν, λέμε όταν έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του και πηγαίνεις να κάνεις αυτά τα οποία κάνεις και έχεις λάβει όλα τα μέτρα προφύλαξης για να μην αποκαλυφθείς, είσαι ως εγκληματίας χειρότερος από έναν ο οποίος πηγαίνει με τα χαρακτηριστικά του χωρίς κάλυψη. Είναι μια προσέγγιση.

Ο κύριος Παπαγεωργίου είπε ότι υπάρχει πρόβλημα στην περιφέρεια. Το ξέρω ότι υπάρχει πρόβλημα. Πράγματι, υπάρχουν μονάδες οι οποίες έχουν στέρηση δύναμης. Άλλα, όταν είπα ότι απασχολούνται τόσες χιλιάδες αστυνομικοί για τους αναρχικούς, δεν το είπα για να εστιάσω το πρόβλημα ως εγκληματογόνες αιτίες αυτές τις δύο κατηγορίες ανθρώπων. Το είπα κυρίως για να πω ότι απασχολείται μεγίστη αστυνομική δύναμη με τα δύο αυτά προβλήματα. Δύναμις η οποία, εάν δεν απασχολείτο και είχε διαχυθεί σε όλες τις αστυνομικές μονάδες, οπωσδήποτε δεν θα υπήρχαν ελλείμματα. Γι’ αυτό τοποθετήθηκα και είπα – και παρεξηγήθηκα – ότι εντόπισα το πρόβλημα σε αυτές τις δύο κατηγορίες. Ασφαλώς και ληστείες υπάρχουν και φόνοι και κλοπές, αλλά σας είπα ότι το πρόβλημα της έλλειψης της δύναμης υπάρχει και οφείλεται εν πολλοίς στο γεγονός ότι μεγάλη αστυνομική δύναμη απασχολείται με αυτά τα δύο, όπως επίσης το ότι οι αστυνομικοί ασχολούνται με αλλότρια καθήκοντα από εκείνα τα οποία έχουν εκπαιδευτεί και πρέπει να κάνουν. Αλλά, είναι μια παθογένεια της ελληνικής δημόσιας διοίκησης επί δεκαετίες ολόκληρες. Ακόμη είναι και η φρούρηση των στόχων ανθρώπων και πραγμάτων. Είναι ένα μείζον πρόβλημα.

Εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου νέο Βουλευτή πριν από 15 χρόνια που δεν είχαμε αστυνομικό φρουρό συνοδό και συνέπεια ενός περιστατικού που έχει να κάνει με την τρομοκρατία, δόθηκε στον κάθε Βουλευτή ένας αστυνομικός, ενώ παλιότερα δεν υπήρχε. Το 1989 που έγινα εγώ Βουλευτής μέχρι και το 1994, όπου έγινε ένα συμβάν με έναν συνάδελφο κα από τότε δόθηκαν στους Βουλευτές οι συνοδοί αστυνομικοί. Ενδεχομένως, σε κάποιες περιπτώσεις, να υπάρχουν και υπερβολές. Πράγματι, πρέπει να τα δούμε όλα αυτά.
Κάθε τόσο δίνονται καινούρια καθήκοντα στην αστυνομία. Θα σας αναφέρω δύο τα τελευταία χρόνια. Τα διαβατήρια, από ό, τι γνωρίζετε, τα εξέδιδαν οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις. Δυστυχώς, όμως, υπήρξε πρόβλημα, διότι το ελληνικό διαβατήριο δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστο και αυτό το καθήκον ανετέθη στην αστυνομία. Επομένως, χίλιοι αστυνομικοί αυτόματα αφαιρέθησαν από την αστυνόμευση και πήγαν στο τμήμα διαβατηρίων. Προ μηνών, η άδεια οδήγησης εξεδίδοτο από τις διευθύνσεις συγκοινωνιών των νομαρχιών. Και αυτό μεταφέρθηκε στην αστυνομία. Δεν είναι κακό ότι επιδεικνύεται μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην αστυνομία. Αυτό σημαίνει ότι είναι ένας θεσμός που, παρά την κριτική την οποία υφίσταται, λειτουργεί κατά τρόπο που κρατάει την εμπιστοσύνη σε σοβαρά και σημαντικά θέματα περισσότερο από άλλους θεσμούς. Αυτό από τη μια είναι καλό, αλλά από την άλλη υπάρχει το πρόβλημα της αποδυνάμωσης.

Ειλικρινά σας λέω ότι, εάν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι ενασχολήσεις σε καθήκοντα ξένα προς την εκπαίδευση και την αποστολή του αστυνομικού, που όμως είναι αδυναμίες και παθογένειες κάλυψης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης επί πολλών ετών. Διότι και ο υγειονομικός έλεγχος και ο έλεγχος των οικοδομών, η ευταξία στα δικαστήρια, όλα αυτά επιβαρύνουν την αστυνομία ενώ είναι δουλειά κάποιων άλλων. Απ’ ό, τι αντιλαμβάνεστε, χρειάζονται μεγάλη προσπάθεια και προσλήψεις, χρήματα. Μια άλλη παθογένεια είναι η φύλαξη των γηπέδων. Κάποτε η φύλαξη γινόταν με ένα δύο άτομα. Τώρα, χρειάζονται διμοιρίες αστυνομικών και μετά από όλα αυτά, καταλήγουμε να λέμε ότι για όλα τα γεγονότα φταίνε οι αστυνομικοί.

Κύριε Ντόλιο, οι εταιρίες και οι ΠΑΕ λέει ότι θα βάλουν δικούς τους σεκιουριτάδες, το πρόβλημα όμως είναι τι γίνεται απ’ έξω, όπου οι ορδές αρχίζουν και συγκρούονται με κίνδυνο να έχουμε νεκρούς. Είχαμε στην Παιανία μεταξύ του αγώνα βόλεϊ γυναικών νεκρό και σας διαβεβαιώ ότι προχτές το βράδυ κινδύνευσε να γίνει το ίδιο πράγμα στην Καισαριανή, όπου υπήρξε ανηλεής σύγκρουση μεταξύ οπαδών ομάδων δευτέρας και τρίτης κατηγορίας και το ευτύχημα είναι ότι αυτές οι ομάδες Δ΄ έσπευσαν και απέτρεψαν τα χειρότερα, όπου συνέλαβαν και δύο κουκουλοφόρους, οι οποίοι ήταν Αλβανοί. Αυτό είναι ενδεικτικό, για κάποιες μεταλλάξεις οι οποίες γίνονται και τις οποίες πρέπει να προσέξουμε.

Θα απαντήσω στον κύριο Κουβέλη, σε δύο τρία θέματα που έθεσε και αφορούν τα αίτια της εγκληματικότητας. Σε αυτό δεν είμαι εγώ αρμόδιος να απαντήσω, είναι θέματα εγκληματολογικά, κοινωνιολογικά. Μπορώ να αναφέρω ενδεικτικά κάποιες απόψεις μου, αλλά βαθύτερη ενασχόληση και εκτίμηση είναι δουλειά άλλων. Έδωσα έναν πίνακα για τα ποσοστά εγκληματικότητας. Για την εκπαίδευση, εάν είμαι ή όχι ευχαριστημένος, κοιτάξτε, γίνεται μια προσπάθεια για σοβαρή εκπαίδευση. Μετεκπαιδεύονται κάθε χρόνο χιλιάδες αστυνομικοί. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η προσπάθεια θα φανεί σε όχι πολύ μακρινό ορίζοντα από σήμερα.

Παρατηρώ ότι τον τελευταίο μήνα από τις δράσεις όλων αυτών των ομάδων που βγάζουμε τα μπλόκα, τις ομάδες ταχείας επέμβασης, της Αστυνομίας που έχει βγει πράγματι στο δρόμο, έχουμε μια ένδειξη, δεν θέλω να πω ότι είναι απόδειξη, ή είναι ένα στατιστικό δεδομένο το οποίο μπορώ να χρησιμοποιήσω, ότι κάποια πράγματα πάνε προς το καλύτερο. Είναι μια ένδειξη που με κάνει ελαφρά αισιόδοξο. Βέβαια, αυτό πρέπει να το δούμε και σε βάθος χρόνου πως θα πάει, γιατί δεν φθάνει ένας μήνας που το παρατηρώ αυτό το φαινόμενο για να εκφράσω απόλυτη αισιοδοξία. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, η ίδια η κοινωνία που βγάζει εμάς τους βουλευτές, η ίδια κοινωνία που βγάζει του ιερείς, τους δικαστές και που σε αυτούς τους θεσμούς που προανέφερα βρίσκουμε και προβληματικούς ανθρώπους, η ίδια η κοινωνία βγάζει και τους αστυνομικούς. Στους 47.000 είναι λογικό να βρεθούν κάποια στιγμή και κάποιοι οι οποίοι ή θα παρανομήσουν ή θα παραφερθούν ή θα δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα. Όμως, είναι και ο μόνος θεσμός, ο οποίος έχει τον αυτοέλεγχο. Είναι ο μόνος θεσμός, ο οποίος έχει υπηρεσίες οι οποίες ελέγχουν πειθαρχικά αποτάσσουν κ.λπ.. Είναι στις προθέσεις μου να κάνω παρεμβάσεις στο πειθαρχικό δίκαιο ούτως ώστε σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις και κυρίως εκεί που καταγγέλλεται αστυνομική βία, τη διερεύνηση της υπόθεσης να την κάνει, αυτός, τον οποίο θα προσδιορίσουμε μέσα στο νόμο, ο οποίος να έχει και τα εχέγγυα της αντικειμενικότητας. Για παράδειγμα εισαγγελέας, πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου –δεν ξέρω- θα συζητηθεί. Εγώ προτίθεμαι να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη, να καταλήξουμε κάπου και μιλώ εκεί που καταγγέλλεται αστυνομική βία και σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις μπορούμε να το πετύχουμε αυτό το πράγμα. Την εποπτεία, ενδεχομένως, της όλης διαδικασίας να την έχει κάποιος αδιάβλητος φορέας για τον οποίο να μην μπορεί να πει κανείς το οτιδήποτε. Πράγματι, βεβαίως, όταν εκείνος που κρίνει, δηλαδή ο κριτής και ο κρινόμενος, τυχαίνει να έχουν κάποια σχέση επαγγελματική, συγγενική, φιλική κ.λπ. στον καθένα μπορεί να περάσει από το μυαλό του ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ο κ. Ντόλιος αναφέρθηκε στο πρόβλημα της περιφέρειας. Βάσει στατιστικών στοιχείων που μου έδωσαν συνεργάτες μου, τα οποία δείχνουν ότι ιδιαίτερα στην περιοχή της Θράκης το 2008, υπήρξε μια σημαντική μείωση της εγκληματικότητας σε αντίθεση με άλλες περιοχές. Τελειώνω, λέγοντας ότι μας αδικείτε, κύριε Ντόλιο.

Έγιναν κρίσεις αξιοκρατικές είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΤΟΛΙΟΣ : Μεταξύ αυτών που απόμειναν..

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών για θέματα αρμοδιότητας Δημόσιας Τάξης): Όχι, μεταξύ αυτών που απόμειναν. Μην το λέτε αυτό.

Μπορώ εάν θέλετε να σας ενημερώσω κατ’ ιδίαν. Σας εύχομαι να καθέξετε θέση υπουργική με αρμοδιότητες, που έχω εγώ αυτή τη στιγμή. Θα δείτε ότι η απλή λογική, δεν χρειάζεται να είσαι «αστέρας», σου επιτάσσει να κάνεις τις σωστές επιλογές όχι επί τη βάσει κομματικών δεδομένων. Ο κομματικός φίλος, ιδιαίτερα όταν είναι και παγαπόντης είναι βόμβα ωρολογιακή, διότι από τη μια μεριά έχει την αρνητική τάση, ενώ από την άλλη θα νιώθει και ασφαλής διότι είναι φίλος του Υπουργού ή εν πάση περιπτώσει φίλα προσκείμενος κομματικά. Σε αντίθεση με αυτόν που είναι ικανός, όπου και εάν ανήκει, και θα του πεις, πήγαινε εκεί και κάνε τη δουλειά σου. Οι κρίσεις έγιναν απόλυτα αντικειμενικά, για αυτό άλλωστε θεωρώ ότι δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς -έστω εάν εσείς λέτε ότι δεν θα μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν- έχω την εντύπωση ότι κάποιος από εσάς θα είχε διαμαρτυρηθεί. Ο κ. Καστανίδης, υπεύθυνος του κόμματός σας για αυτό τον τομέα, δεν βρήκε να πει μια λέξη.

Επίσης, θα ήθελα να πω δύο κουβέντες για την πυροσβεστική. Από ό,τι ξέρετε είμαστε ενόψει αντιπυρικής περιόδου, διότι στο δικό μου τομέα υπάγεται και η Πυροσβεστική. Κάνω μια προσπάθεια προκειμένου να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα τα οποία θα προκύψουν. Κάθε χρόνο λέγεται ότι θα έχουμε μια δύσκολη αντιπυρική περίοδο, σε σημείο που να έχει καταντήσει τετριμμένες οι φράσεις, αλλά όντως από ότι φαίνεται φέτος οι καιρικές συνθήκες, ήλιος-βροχή έχουν αναπτύξει ποώδη βλάστηση πολύ μεγάλη που όταν ξεραθεί το καλοκαίρι είναι πιθανόν να έχουμε προβλήματα. Κάνω μια προσπάθεια προετοιμασίας. Ήδη, εγώ –και είναι μια τακτική την οποία θα ακολουθήσω μέχρι τέλους, όσο θα βρίσκομαι στο Υπουργείο αυτό- γυρνάω σε όλη την περιφέρεια έχοντας καλύψει την μισή Ελλάδα μέχρις στιγμής, κάνοντας παραινέσεις, συσκέψεις, πιέσεις, ούτως ώστε να είμαστε όσον το δυνατόν καλύτερα προετοιμασμένοι. Δίνω πολύ μεγάλη σημασία στην καλή συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, διότι υπάρχει μεγάλη πληρότητα στα επίγεια μέσα, στα εναέρια μέσα ήδη υπογράφονται συμβάσεις για ελικόπτερα, τα αεροπλάνα υπάρχουν. Πουθενά δεν υπάρχουν παράπονα. Υπάρχει ένα έλλειμμα προσωπικού της τάξης του 25% αυτή τη στιγμή. Βέβαια η καλή έκβαση όλων αυτών εξαρτάται από την αρμονική συνεργασία, το καλό συντονισμό της αστυνομίας, του στρατού κ.λπ.. Καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για να έχουμε καλά αποτελέσματα. Δεν εκφράζω ούτε αισιοδοξία ούτε απαισιοδοξία, εκείνο το οποίο λέω είναι ότι κάνουμε ότι μπορούμε για να έχουμε μια καλή αντιπυρική περίοδο.

Επίσης, θέλω να σας πω να είστε έτοιμοι για την πρόσκληση που θα σας στείλω για να κουβεντιάσουμε κάποια πράγματα.

Σας ευχαριστώ.

Share

Αναρτήθηκε την Τετάρτη, 29 Απριλίου, 2009 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιουν    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV