Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Εισήγηση στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο

29 Απριλίου 2009

Εισήγηση στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο».

Το πρόβλημα για τη χώρα μας, αγαπητοί συνάδελφοι, των μη νόμιμων μεταναστών – ας μη χρησιμοποιούμε τον όρο «λαθρομετανάστες» – είναι πάρα πολύ μεγάλο. Θα έλεγα ότι τείνει να γίνει εθνικό ζήτημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ε.Ε., το 47% των μη νόμιμων μεταναστών, οι οποίοι εισέρχονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη, χρησιμοποιούν ως είσοδο την Ελλάδα. Το 2008 εκτιμάται ότι βρίσκονταν στην Ελλάδα 120.000. Για το 2009, τα στοιχεία δείχνουν μια μάλλον πτωτική τάση. Εικάζεται ότι αυτό οφείλεται ότι οι δουλέμποροι έχουν βρει τη δίοδο της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, χώρες οι οποίες ανήκουν στην Ε.Ε..
Εν πάση περιπτώσει, το 47% είναι ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό, που εκτιμώ ότι θα πρέπει πλέον ως ζήτημα, να μην είναι ζήτημα μόνο ελληνικό αυτό το πρόβλημα. Απευθύνομαι ιδιαίτερα στους κυρίους Ευρωβουλευτές. Είναι ζήτημα της Ε.Ε.. Το κακό είναι ότι ουσιαστικά υπάρχει αδυναμία απόκρουσης αυτής της εισβολής, κυρίως αυτών οι οποίοι εισέρχονται από την ανατολική πλευρά και συγκεκριμένα, από τα ανατολικά θαλάσσια τμήματα της χώρας μας. Από την ώρα που θα μπει στην ελληνική επικράτεια το φουσκωτό ή το σαπιοκάραβο, ουσιαστικά, είναι αδύνατο με οποιοδήποτε τρόπο να φύγει αυτός ο οποίος έρχεται στην Ελλάδα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι σχεδόν, με το που πατήσουν το πόδι τους στο ελληνικό έδαφος, αναζητούν την αστυνομία, αναζητούν να βρουν αστυνομικό κατάστημα για να παραδοθούν, διότι είναι δεδομένο πως εξασφαλίζεται έστω και στοιχειωδώς ο ύπνος, η σίτιση και από κει και πέρα, όλοι γνωρίζουν από πληροφορίες που έχουν από τους συμπατριώτες τους, που ήδη διαβιούν στη χώρα μας, ότι είναι αδύνατη η επαναπροώθηση. Θα σας πω γιατί συμβαίνει αυτό το πράγμα, διότι σχεδόν στο σύνολό τους οι άνθρωποι αυτοί στερούνται ταξιδιωτικών εγγράφων, διαβατηρίου ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου που αποδεικνύει την εθνικότητα, με αποτέλεσμα και όταν θα τελειώσουν όλες οι διαδικασίες οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα επαναπροώθησης, οι χώρες από τις οποίες προέρχονται να μην τους αναγνωρίζουν ως υπηκόους και ως εκ τούτου, να μην είναι δυνατόν με οποιοδήποτε τρόπο να μπουν σε ένα πλοίο ή σε ένα αεροπλάνο και να φύγουν.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι την περασμένη εβδομάδα δέχθηκα στο γραφείο μου τον Πρέσβη του Πακιστάν στον οποίο έθεσα το ζήτημα, διότι το Πακιστάν είναι μια από τις χώρες που έρχονται κατά κύματα στη χώρα μας οι μετανάστες. Ουσιαστικά, από τη συζήτησή μας διέγνωσα πλήρη απροθυμία συνεργασίας στη χορήγηση πρόχειρων ταξιδιωτικών εγγράφων ούτως ώστε να αποχωρήσουν από τη χώρα μας.
Όλοι οι εισερχόμενοι, δυστυχώς, τον τελευταίο καιρό κατευθύνονται σε ορισμένους χώρους, οι οποίοι έχουν γίνει γκέτο. Είναι χαρακτηριστικά τα φαινόμενα του κέντρου των Αθηνών, είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των Πατρών, όπου έχουν εισρεύσει χιλιάδες άνθρωποι κάτω από άθλιες και απαράδεκτες συνθήκες και επιδιώκουν έναν τρόπο, ιδιαίτερα από την Πάτρα, προκειμένου να μεταβούν στη Δυτική Ευρώπη. Έρχονται στη χώρα μας, όχι για να παραμείνουν, αλλά χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως χώρα διέλευσης. Στην ουσία, επειδή στη συνέχεια, δεν μπορούν να μεταβούν στη Δυτική Ευρώπη, παραμένουν στην Ελλάδα.
Υπάρχει και ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο είναι κοινωνικής φύσεως και είναι δικό μας. Όταν επιδιώκεται από το Υπουργείο Εσωτερικών η δημιουργία κέντρων υποδοχής, όπου κάτω από συνθήκες στοιχειωδώς ανθρώπινες θα μπορούσαν να διαβιώσουν οι χιλιάδες των μεταναστών, δυστυχώς, η κοινωνία μας έχει μάθει να αντιδρά και δεν αποδέχεται κάτι τέτοιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Αχαΐας, που ενώ κυοφορείται το τελευταίο διάστημα η δημιουργία ενός κέντρου υποδοχής, στο οποίο θα μπορούσαν να πάνε οι χιλιάδες αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι επαναλαμβάνω διαβιώνουν κάτω από τραγικές συνθήκες υγιεινής και όμως, οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν με σφοδρότητα. Δεν αποδέχονται την εγκατάσταση του κέντρου με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Σε ό,τι αφορά στην παροχή ασύλου, σχεδόν το σύνολο των όσων εισέρχονται στη χώρα μας λαθραία, ζητούν τη χορήγηση ασύλου είτε με το που πηγαίνουν στο αστυνομικό τμήμα την πρώτη μέρα που θα βρεθούν εκεί είτε εδώ στην αρμόδια υπηρεσία στην Αθήνα. Απ’ ό,τι καταλαβαίνει κανείς δεν είναι δυνατόν φυσικά να γίνει κάτι τέτοιο. Η χώρα μας κατηγορείται ότι δεν στέργει στο να χορηγεί το άσυλο σε πολλούς. Δεν είναι δυνατόν όλοι αυτοί που είναι χιλιάδες, να πάρουν άσυλο, διότι δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος και κατηγορείται η χώρα μας παντοιοτρόπως και ποικιλοτρόπως.
Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των ατόμων που παίρνουν άσυλο. Το 2005 είχαμε 39 περιπτώσεις, το 2006 είχαμε 64 περιπτώσεις, το 2007 είχαμε 140 περιπτώσεις, το 2008 είχαμε 358 περιπτώσεις. Είχαμε δηλαδή μια σχετική αύξηση, αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα μεγάλος ο αριθμός.
Υπάρχουν χιλιάδες αιτήματα για παροχή ασύλου, που εκκρεμούν στις πρωτοβάθμιες επιτροπές, δεκάδες χιλιάδες που εκκρεμούν στην δευτεροβάθμια επιτροπή. διότι, από ό,τι ξέρετε, υπάρχει δευτεροβάθμια επιτροπή και υπάρχει δυνατότητα προσφυγής στο ΣτΕ. Οι επιτροπές είναι πολυπληθείς, δυστυχώς λειτουργούν με βραδείς ρυθμούς, που έχει ως αποτέλεσμα εκείνος, ο οποίος έχει ζητήσει το άσυλο, να μην είναι δυνατόν να ενοχληθεί καθοιονδήποτε τρόπο με αποτέλεσμα να παραμένει στη χώρα μας, όσο καιρό κρατάει αυτή η εκκρεμοδικία. Πολλές φορές περνάνε τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια, μέχρι να εκδικαστεί σε τελικό βαθμό το αίτημα, το οποίο υποβάλλεται. Ο μόνος περιορισμός, ο οποίος μπορεί να τεθεί, είναι να διαμένει κάποιος από τους αιτούντες σε μια συγκεκριμένη περιοχή, προκειμένου να είναι εύκολο να αναζητηθεί για τη συνέντευξη, όταν χρειαστεί να συζητηθεί η αίτηση του. Ενοείται ότι οι περισσότερες αιτήσεις είναι πλήρως αβάσιμες, διότι συνήθως επικαλούνται οικονομικούς λόγους, που δεν είναι λόγος για να γίνει δεκτό ένα αίτημα.
Σας ενημερώνω ότι ήδη υπεγράφη από τον υποφαινόμενο, από την Υπουργό Εξωτερικών και οδεύει προς υπογραφή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για εν συνεχεία δημοσίευση στο ΦΕΚ, προεδρικό διάταγμα, το οποίο απλοποιεί τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου. Οι επιτροπές είναι ολιγομελείς, περισσότερες, ιδιαίτερα δε για τις εκκρεμούσες εις δεύτερο βαθμό, υπάρχει μεταβατική διάταξη, προκειμένου το γρηγορότερο δυνατόν να εξεταστούν και αυτές. Το πδ κινείται στα πλαίσια των οδηγιών της Ε.Ε.. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αλλά θα πρέπει να ξεκαθαρίσει η κατάσταση, διότι δεν μπορεί σε αυτή τη χώρα, εκτός από εκείνους τους ανθρώπους που έρχονται και κυκλοφορούν ανάμεσα, να υπάρχουν και κάποιοι δεκάδες χιλιάδες, οι οποίοι «νομότυπα» βρίσκονται στη χώρα μας, εξαιτίας του ότι υπάρχει εκκρεμότητα της παροχής του ασύλου.
Είναι σημαντικό αυτό που συζητάμε σήμερα, διότι όπως αντιλαμβάνεται κανείς η ενιαία νομοθεσία, η οποία θα ισχύει, όσον αφορά στις προϋποθέσεις – όχι τόσο επί της ουσίας αλλά επί της διαδικασίας – και τον έλεγχο ο οποίος γίνεται είναι εξαιρετική. Εκτιμώ ότι με την λειτουργία του θεσμικού αυτού οργάνου, τουλάχιστον θα υπάρχει η κατανόηση εκ μέρους των εταίρων μας στην Ευρώπη, οι οποίοι δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να συμπεριφερθεί όπως οι ίδιοι, οι οποίοι εξετάζουν κάθε χρόνο ελάχιστο αριθμό αιτήσεων και δεν έχουν τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε εμείς.
Είναι πρωτοφανές ότι διαφορετική είναι η προσέγγιση του ζητήματος από τις χώρες της Μεσογείου και διαφορετική από τις βόρειες χώρες, οι οποίες δεν έχουν το ίδιο πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εκτιμώ ότι με την θεσμοθέτηση του οργάνου που συζητάμε σήμερα, μπορεί να λυθούν πολλά προβλήματα για τη χώρα μας και να γίνει κατανοητό το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ετούτη την ώρα.
Απευθυνόμενος στους αγαπητούς συναδέλφους και σε όσους κατά καιρούς εξαπολύουν μύδρους εναντίων εκείνων που εκφράζουν προβληματισμό για τον ανεξέλεγκτο ρυθμό μη νομίμων μεταναστών στη χώρα μας – χωρίς να θέλω και παρακαλώ να μη ερμηνευτεί ότι εκφράζω θέσεις κατά των μεταναστών, είτε εθνικιστικές είτε όπως τις ονομάζει ο καθένας – θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ως εξής: η συμμετοχή στην βαριά εγκληματικότητα στη χώρα μας των μη νομίμων μεταναστών είναι ιδιαίτερα υψηλή, δηλαδή ανθρωποκτονίες, ληστείες, κλοπές σε βαθμό κακουργήματος, βιασμοί και άλλα εγκλήματα κακουργηματικής μορφής. Όσο και αν δεν αρέσει αυτό σε κάποιους, είναι μια ωμή πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να αποδεχθούμε, χωρίς να χαρακτηριζόμαστε ρατσιστές ή ξενόφοβοι.
Θα ήθελα να σας πω και κάτι ακόμα. Μετανάστες από χώρες που παραδοσιακά δεν είχαν καμία σχέση με την εγκληματικότητα, ιδιαίτερα της Ασίας και της Άπω Ανατολής, σήμερα – εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και του γεγονότος ότι ο αριθμός είναι απροσδιόριστος και δεν μπορούν να βρουν δουλειά, ώστε να επιβιώσουν στοιχειωδώς – και αυτοί πλέον επιδίδονται σε εγκληματικές ενέργειες και δυστυχώς αυτό αποδεικνύεται στατιστικά.
Άρα, το πρόβλημα γενικότερα, όσον αφορά στους μη νόμιμους μετανάστες στη χώρα μας, είναι πολύ μεγάλο. Ιδιαίτερα, δε, ενδιαφέρον είναι εκείνο το οποίο συζητάμε σήμερα και που θα πρέπει, πιστεύω, με τις προτάσεις μας, να συμβάλουμε, ούτως ώστε οι όποιες ρυθμίσεις να λαμβάνουν υπόψη, σοβαρά, τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Κυρία Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα πω δύο λόγια. Με πολλή προσοχή άκουσα όλους τους κυρίους και την κριτική τους, εν πολλοίς, στάση, αλλά επιτρέψτε μου να σας απαντήσω ότι το κάθε πρόβλημα ή μάλλον, το συγκεκριμένο πρόβλημα μπορείς να το δεις από δύο σκοπιές. Η μια είναι από τη σκοπιά τη θεωρητική, την ανθρωπιστική, της ερμηνείας των διεθνών αποφάσεων ή υποχρεώσεων, που πράγματι σου δίνει τη δυνατότητα και να ωραιολογήσεις και να δείξεις μια ανθρωπιστική, μια ανθρώπινη πλευρά και συμπαράσταση στους αναξιοπαθούντες. Η άλλη σκοπιά, η πρακτική, είναι των ανθρώπων εκείνων οι οποίοι βρίσκονται σε μια υπεύθυνη θέση και καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα, που, όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Λοβέρδος, η ποσοτική πλευρά του προβλήματος ακυρώνει την ποιοτική. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος, είτε μας αρέσει είτε όχι.
Τι ήταν το άσυλο κάποτε, πριν από 20 – 30 – 40 χρόνια και πώς αντιμετωπιζόταν; Είχαμε μια, δύο, τρεις περιπτώσεις στη χώρα μας το χρόνο και σε όλες τις χώρες του κόσμου. Ζήτησε άσυλο, έφυγε από την Αμερικάνικη Πρεσβεία και πήγε στη ρώσικη επικράτεια ή το αντίθετο ή στη χώρα μας από τη Βουλγαρία ή στη Βουλγαρία από την Ελλάδα. Ήταν ελάχιστες περιπτώσεις. Σας διαφεύγει της προσοχής αυτό που ελέχθη εν αρχή, ότι σήμερα στη χώρα μας μπαίνουν –πέρσι τουλάχιστον 120 επίσημα, αλλά μπορεί να είναι και 150- δεν ξέρω πόσοι μη νόμιμοι μετανάστες, οι οποίοι κατά δεκάδες χιλιάδες υποβάλλουν αιτήματα παροχής ασύλου; Πώς δεν λαμβάνουμε υπόψη μας αυτή την διάσταση, την τεράστια, του προβλήματος; Ξέρετε τι σημαίνει 120 – 150 χιλιάδες μη νόμιμοι μετανάστες το χρόνο; Κάθε βδομάδα θέλεις και ένα κέντρο υποδοχής. Αυτό λένε οι αριθμοί. Ξέρετε, για τις δεκάδες χιλιάδες των αιτήσεων των αιτημάτων ασύλου, πόσες επιτροπές πρέπει να λειτουργούν τόσο σοβαρά, με ειδικούς, όπως είπατε και όχι με συμμετοχή αστυνομικών, για να αντιμετωπίζουν σοβαρό το πρόβλημα και να το διεκπεραιώνουν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα;
Είναι πάρα πολύ εύκολο να αντιμετωπίσεις ένα ζήτημα θεωρητικά και πάρα πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις πρακτικά. Αυτό είναι το πρόβλημα, η ποσότητα. Τι να κάνουμε; Εκατοντάδες χιλιάδες των ανθρώπων που βρίσκονται παράνομα σε αυτή τη χώρα δεν ξέρουμε, εν πολλοίς, ποιοι είναι, πού βρίσκονται, τι κάνουν, από πού είναι. Δεν μπορούμε να τους επαναπροωθήσουμε, γιατί, όπως είπα στην πρωτολογία μου, κανείς δεν τους δέχεται. Όλοι λένε «δεν είναι δικοί μας». Οι κύριοι πρέσβεις, με τους οποίους συναντιόμαστε και πιεστικά τους λέμε να μας βοηθήσουν λίγο, «σφυρίζουν αδιάφορα», δεν συνεργάζονται.
Οφείλω να πω το εξής: Η Ευρώπη υποκρίνεται. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να είναι μακριά το πρόβλημα. Μακριά από εμάς το πρόβλημα. Ας το αφήσουμε στην Ελλάδα, στη Μάλτα, στην Κύπρο ή ενδεχομένως στην Ιταλία, σε μικρότερη έκταση και ένταση. Και κάνουν κριτική κατά τα άλλα. Μόνο κριτική ξέρουν να κάνουν. Διότι ξέρουν πολύ καλά ότι όσοι έρχονται από την Ανατολή –και από το Βορρά, αλλά κυρίως από την Ανατολή- δεν έχουν στόχο την παραμονή τους στην Ελλάδα. Στόχο έχουν να διέλθουν από τη χώρα μας και να πάνε προς τα εκεί. Θωρακίζουν, λοιπόν, τα σύνορα, να μην μπαίνει κανένας -και καλά κάνουν ενδεχομένως-, αλλά ας αφήσουν την κριτική κατά μέρος και μάλιστα, την τόσο έντονη κριτική.
Είπα στην πρωτολογία μου ότι ήδη απλουστεύονται οι διαδικασίες. Όχι να τελειώνουμε και να τις απορρίψουμε όλες, αλλά να είμαστε περισσότερο ευέλικτοι, επί της ουσίας να είμαστε δίκαιοι. Όμως, οι περισσότεροι επικαλούνται, σε ένα πρόχειρο χαρτί, ότι ήρθαν στην Ελλάδα για οικονομικούς λόγους, γιατί αυτό επικαλούνται. Αν δείτε τα αιτήματα που υποβάλλονται, θα δείτε ότι το 90% λέει για οικονομικούς λόγους. Άλλο, λοιπόν, είναι να τους αντιμετωπίσεις ως ανθρώπους, να τους περιθάλψεις, να μην στερηθούν τροφής, συνθήκες υγιεινής, διαμονής και άλλο είναι το άσυλο. Κάθε θεσμός έχει και κάποια χαρακτηριστικά.
Όσον αφορά στη συμμετοχή των αστυνομικών, πρώτα απ’ όλα, επειδή κατακρίθηκε, να σας πω ότι είναι μειοψηφία, δεν είναι η πλειοψηφία των επιτροπών. Δεύτερον, επιτρέψτε μου να σας πω ότι η συμμετοχή τους δεν έχει την έννοια της παρουσίας ανθρώπων που έχουν πάρει εντολή να απορρίπτουν. Αντίθετα, σας λέω ότι οι εντολές οι οποίες δίνονται είναι προς την κατεύθυνση της δίκαιης αντιμετώπισης του κάθε προβλήματος. Όμως, αν έλειπαν και οι αστυνομικοί, δεν θα συνθέτονταν ποτέ και δεν θα συνεδρίαζαν ποτέ οι επιτροπές, γιατί δεν πηγαίνουν οι άλλοι και σχηματίζεται απαρτία από την παρουσία των αστυνομικών, που είναι συνεπείς σε κάθε συνεδρίαση, αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Οι υπόλοιποι μεγαλοσχήμονες των διαφόρων υπουργείων και των ανθρωπιστικών οργανώσεων δεν πηγαίνουν, κατά κανόνα και ματαιώνονται συνεδριάσεις και όταν οι συνεδριάσεις γίνονται και υπάρχει απαρτία, είναι γιατί είναι πάντοτε παρόντες τα αστυνομικά όργανα. Αν θέλετε να μας απαλλάξετε από αυτή τη διαδικασία, με μεγάλη χαρά. Άλλωστε, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Υπουργείο Εσωτερικών, όσον αφορά στη δημόσια τάξη, είναι τόσα, που θα θέλαμε και αυτούς τους αστυνομικούς να ασχολούνται με τα κυρίως καθήκοντά τους.
Θέλω να κάνω μια παρατήρηση πάνω σ’ αυτό που είπε η κυρία Αράπογλου γιατί παρίσταμαι εγώ. Η Κυβέρνηση εκπροσωπείται, σε κάθε περίπτωση, με έναν Υπουργό, αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι ο κατεξοχήν Υπουργός, ο οποίος βιώνει το πρόβλημα και όχι μόνο από την άποψη της δημόσιας τάξης, αλλά γενικότερα παρουσίας, είναι ο αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών σήμερα, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης παλαιότερα και τέλος πάντων ο αρμόδιος Υπουργός που έχει να κάνει με αυτά τα προβλήματα. Η Αστυνομία είναι εκείνη η οποία θα φροντίσει, κατά κανόνα, για την απόκρουση, για τη σύλληψη, για τη φύλαξη, για τη σίτιση, για τη μεταγωγή, για την επαναμεταγωγή, για την επαναπροώθηση.
Γνωρίζει καλύτερα από τον οποιονδήποτε το πρόβλημα και οι ευαισθησίες δεν είναι μικρότερες από τις ευαισθησίες του οποιουδήποτε άλλου.
Τουρκία. Είναι αλήθεια ότι δεν είναι συνεπής στις διεθνείς υποχρεώσεις και σε αυτά που υπογράφει και το τονίζουμε σε κάθε περίπτωση. Έχω δει όλους τους ευρωπαίους Πρέσβεις και καθημερινά τους τονίζω, όταν τους βλέπω, «συστήστε στην Τουρκία και πιέστε την, η οποία θέλει να γίνει μέλος της Ε.Ε., να τιμά την υπογραφή της». Η αλήθεια είναι ότι σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των λαθρομεταναστών έρχεται από εκεί και δεν ξέρω αν αυτό που ελέχθη ισχύει, ότι δεν ενισχύει, αλλά απλά ανέχεται, αλλά σε κάθε περίπτωση η δίοδος είναι από εκεί. Τα καραβάνια έρχονται από εκεί. Με μεγάλη δυσκολία, ένα μικρό μέρος των εισερχομένων από την Τουρκία, τους δέχεται πίσω.
Όσον αφορά το ρυθμό της ροής, απ’ ό, τι φαίνεται η φετινή χρονιά, σε σχέση με τις προηγούμενες είναι καλύτερη. Οι πρώτες ενδείξεις του πρώτου τετραμήνου και κάνοντας συνεκτίμηση με το καλοκαίρι που έρχεται, είναι ότι θα είναι περίπου 80.000 φέτος η εισροή.
Θα ήθελα να κάνω μια τελευταία παρατήρηση. Η κοινωνία μας δεν έχει σύνδρομα ούτε ξενοφοβικά, ούτε ρατσιστικά. Κατ’ ακολουθία και όλο το σύστημα δεν είναι ξενοφοβικό και ρατσιστικό, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι και τον τελευταίο πολίτη. Έχουμε δείξει δείγματα ανθρωπιάς και αντιμετώπισης των ανθρώπων ως ανθρώπων. Αντίθετα, αλλού οι κοινωνίες δείχνουν άλλα δείγματα γραφής. Ας είναι λοιπόν, κάποιοι λιγότερο κριτικοί όσον αφορά τη συμπεριφορά και τη στάση της Ελλάδος.
Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που φέρατε σήμερα αυτή τη συζήτηση και να είστε βέβαιη ότι ό, τι μπορεί το Υπουργείο Εσωτερικών να κάνει, προκειμένου να ευοδωθεί ο στόχος, τον οποίον εξέφρασαν όλοι οι συνάδελφοι, θα γίνει. Σας ευχαριστώ.

Share

Αναρτήθηκε την Τετάρτη, 29 Απριλίου, 2009 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ιουνίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV