Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σ/Ν για τη χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας και τους μετανάστες

Τετάρτη 10/03/2010, Ομιλία του Χρήστου Μαρκογιαννάκη κατά τη συνέχιση της συζήτησης επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Σύγχρονες διατάξεις για την ελληνική ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις».

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Αγαπητοί συνάδελφοι, προσωπικά θα έλεγα ότι ποσώς με ενδιαφέρει αυτή καθ’ εαυτή η ρύθμιση, δηλαδή εάν στα πέντε ή στα επτά ή στα δέκα χρόνια θα μπορέσει κάποιος να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια.
Εκείνο το οποίο με απασχολεί είναι εάν η όποια ρύθμιση συμβάλλει στο να αμβλυνθεί αυτό το οποίο και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αλλά και εμείς περισσότερο είχαμε χαρακτηρίσει προεκλογικά ως μείζον εθνικό πρόβλημα. Διότι θυμάμαι πράγματι και τον ίδιο το σημερινό Πρωθυπουργό όπου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου σε συνεντεύξεις του είπε ότι το μεταναστευτικό είναι μείζον εθνικό πρόβλημα.
Επομένως, οτιδήποτε γίνεται, οποιαδήποτε ρύθμιση ψηφίζεται θα πρέπει να την εντάσσουμε σε μια κατηγορία. Αμβλύνει ή επιτείνει αυτό το εθνικό πρόβλημα; Και έτσι από αυτή τη σκοπιά θα πρέπει να το βλέπουμε.
Ποιο είναι το μείζον πρόβλημα; Είναι απλά τα πράγματα. Η ανεξέλεγκτη παρουσία μη νομίμων οικονομικών μεταναστών στη χώρα μας. Αυτό είναι το μείζον εθνικό πρόβλημα. Και πιστεύω ότι ως χώρα, ως Ελλάδα έχουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Γιατί;
Πρώτον, διότι στατιστικά περίπου το 47% με 50% από το σύνολο των εισερχομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχονται από τα ελληνικά σύνορα.
Δεύτερον, έχουμε μια απίστευτη ιδιαιτερότητα. Και ποια είναι αυτή η ιδιαιτερότητα; Ότι ενώ η χώρα μας, κατ’ αρχάς είναι χώρα διέλευσης και όχι χώρα προορισμού, εν τέλει γίνεται χώρα προορισμού. Γιατί;
Διότι με την υπογραφή άκριτα το 2003, από την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, όποιος λαθρομετανάστης, όποιος μη νόμιμος μετανάστης, εισέρχεται στη χώρα μας, φεύγοντας με οποιοδήποτε τρόπο από την Ελλάδα, όπου συλληφθεί, θα τον επαναπατρίσουν στην Ελλάδα, ως χώρα από την οποία ξεκίνησε. Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να τον διαχειριστεί.
Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ενώ τα βόρεια σύνορα μπορούμε να τα φυλάξουμε -ενώ από τα βόρεια σύνορα είναι ευχερής ο επαναπατρισμός και το πρόβλημα αντιμετωπίζεται- από τα ανατολικά σύνορα το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όσο και αν λέει ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη ότι θα θωρακίσει τα σύνορα, όσο και αν λέει ότι με το Λιμενικό ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο θα προσπαθήσει να αποκρούσει την εισβολή των εκατοντάδων χιλιάδων κατ’ έτος μη νομίμων μεταναστών, αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός.
Καμία δύναμης, αγαπητοί συνάδελφοι, είτε λέγεται ευρωπαϊκή δύναμης, είτε λέγεται FRONTEX, είτε λέγεται Λιμενικό ή Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Γιατί; Διότι συμπλέκονται και συγκρούονται αρμοδιότητες και προστασίες κυριαρχικών δικαιωμάτων που συγκρούονται μεταξύ τους. Δηλαδή, ο μόνος τρόπος ο οποίος θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβάλει αποφασιστικά θα ήταν να γίνει ότι έκαναν και οι Ιταλοί, Αλλά εμείς δεν μπορούμε ούτε ως λαός, ούτε μέσα στα πλαίσια των διεθνών συνθηκών να κάνουμε αυτό το πράγμα.
Άρα, από την ώρα που δεν μπορούμε να στήσουμε στα όρια των χωρικών μας υδάτων κανονιοφόρο πλοίο ή οτιδήποτε άλλο να αποκρούσουμε την εισβολή από κει και πέρα πέφτοντας στην θάλασσα, είσαι υποχρεωμένος να τον μαζέψεις να τον βάλεις στην Ελλάδα.
Αυτό είναι και το τεράστιο πρόβλημα το οποίο υπάρχει. Εισερχόμενος στην Ελλάδα, δεν μπορεί να φύγει και από κει και πέρα εγώ ρωτώ. Όταν κάθε χρόνο, αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε εκατοντάδες, χιλιάδες νέων μη νομίμων μεταναστών -το βίωσα στο Υπουργείο Εσωτερικών τον ένα χρόνο, τον οποίο υπηρέτησα- και δεν μπορούν να φύγουν, νομίμως τουλάχιστον, τι θα γίνει σε αυτόν τον τόπο; Πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα; Μα, είτε το ονομάζουμε ανεργία είτε το ονομάζουμε εγκληματικότητα ή οτιδήποτε άλλο, πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα;
Γι’ αυτό και ορθώς λέμε ότι το πρόβλημα είναι μείζον είναι τεράστιο. Μέχρι το 2004 ουσιαστικά, δεν υπήρχε οποιαδήποτε μορφής πολιτική, η οποία θα έτεινε προς την κατεύθυνση της απόκρουσης του προβλήματος. Τι έγινε τα τελευταία χρόνια; Επειδή στις χώρες από όπου προέρχονται αυτοί οι δυστυχισμένοι άνθρωποι, υπάρχει μια απίστευτη προπαγάνδα ότι σας πάμε στην γη της επαγγελίας, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε συνθήκες που να περάσει ένα μήνυμα προς τα έξω, ότι εκεί που σας πάμε δεν είναι η γη της επαγγελίας, είναι η γη των προβλημάτων, η γη όπου μάλλον θα περάσετε ενδεχομένως και χειρότερα από ότι περνάτε εδώ σε αυτό τον τόπο που είστε τώρα.
Γι’ αυτό το λόγο και έγιναν τα Κέντρα Υποδοχής. Από την Πάτρα, παραδείγματος χάριν που ήταν τόσες χιλιάδες και προσπαθούσαν να φύγουν προς την Ιταλία συνελήφθηκαν όλοι, γι’ αυτό και από το κέντρο της Αθήνας εξεδιώχθησαν όλοι, γι’ αυτό και δημιουργούντο προβλήματα για να περάσει αυτό το μήνυμα.
Είχαμε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επαναπατρισμού είτε εκουσίως είτε ακουσίως, παρά το γεγονός ότι δεν συνεργάζονται οι πρεσβείες. Αλλά στα πλαίσια μιας μεγάλης προσπάθειας είχε ξεκινήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα και σε συνδυασμό με μια διαφήμιση στις χώρες, από τις οποίες προέρχονται, των αρνητικών και όχι των θετικών, τα οποία εμφανίζονται σε αφίσες με την Μερσεντές και την ωραία κοπέλα του μετανάστη, δίπλα στο μετανάστη, αλλά των αρνητικών, τα οποία βλέπαμε όλοι στις διάφορες πολυκατοικίες στις οποίες ζούσαν ή στα υπόγεια μήπως ανακόψουμε το πρόβλημα. Πράγματι, το 2009 είχαμε μείωση της τάξεως του 50%.
Έρχομαι τώρα στο σχέδιο νόμου. Αυτό το σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ, που δίδει την προοπτική και την ελπίδα, ερχόμενος ο οποιοσδήποτε εδώ λαθρομετανάστης με ψευδείς υποσχέσεις, αλλά με ένα σχέδιο νόμου το οποίο του δίνει την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα γίνει Έλληνας και δια της Ελλάδος θα πάει στην Ευρωπαϊκή Ένωση συμβάλει στο να αποκρουστεί όλο αυτό το κύμα; Ασφαλώς «όχι».
Από την ώρα, λοιπόν, που δεν γίνεται αυτό το πράγμα πιστεύω ότι κινείται το νομοσχέδιο προς λάθος κατεύθυνση. Εγώ θα έλεγα το εξής πράγμα: Μια προσπάθεια προς την Τουρκία στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην επιτρέπει τη διέλευση από εκεί. Και δεύτερον, μια αλλαγή, μια αναθεώρηση της Συνθήκης Δουβλίνο II θα μπορούσε ενδεχομένως να λύσει κάπως το πρόβλημα, να αμβλύνει το πρόβλημα. Τέτοιου είδους ρυθμίσεις κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Σας ευχαριστώ.

Share

Αναρτήθηκε την Παρασκευή, 12 Μαρτίου, 2010 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δεκεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοε    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV