Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Ομιλία του Χρήστου Μαρκογιαννάκη κατά τη συζήτηση στη Βουλή του Νομοσχεδίου “Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της Ποινικής Δικαιοσύνης”

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Ομιλία κατά τη συζήτηση στη Βουλή του Νομοσχεδίου «Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της Ποινικής Δικαιοσύνης»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Κύριοι συνάδελφοι, σ’ αυτή τη χώρα εμείς που ασχολούμασταν με την απονομή της δικαιοσύνης εν ευρεία έννοια –δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόροι- ήμασταν περήφανοι για τέσσερις κώδικες, οι οποίοι πραγματικά ήταν κάτι το ξεχωριστό. Μιλάμε για τον Ποινικό Κώδικα, την Ποινική Δικονομία, τον Αστικό Κώδικα και τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που ήταν νομοθετήματα που ψηφίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και ήταν αποτέλεσμα δουλειάς σοφών νομικών, σοφών δικαστών, σοφών εισαγγελέων.

Στη συνέχεια, κάθε τόσο, ο κάθε Υπουργός Δικαιοσύνης –και αναφέρομαι σε όλους τους Υπουργούς που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια- για να καλύψει και να αντιμετωπίσει κάποιες ανάγκες, κάνει παρεμβάσεις χωρίς μελέτη, άστοχες εν πολλοίς.

Και αρέσκομαι να λέω και θα το επαναλάβω και στην Αίθουσα –αν και ως φράση δεν είναι και τόσο κομψή- ότι αυτοί οι Κώδικες μοιάζουν πλέον με νεοκλασικά, στα οποία έχουμε στήσει σε κάθε μπαλκόνι τους και μία ψησταριά, ένα σουβλατζίδικο. Περίπου αυτό είναι.

Εγώ δεν παραγνωρίζω ότι οι κοινωνικές συνθήκες, οι ανάγκες αλλάζουν. Δεν παραγνωρίζω όσον αφορά τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ότι πράγματι το έγκλημα μεταλλάσσεται και ότι χρειάζονται κάποιες αλλαγές προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα και τα προβλήματα της κοινωνίας. Όμως, αυτά θα πρέπει να γίνουν –και κάνω μια έκκληση- τώρα. Θα πρέπει να συσταθούν επιτροπές από έμπειρους, έγκριτους, σοφούς και σοβαρούς νομικούς, οι οποίοι θα δουν πλέον τα προβλήματα και τις ανάγκες της κοινωνίας του σήμερα και θα κάνουν συνολική αναμόρφωση του ποινικού μας συστήματος.

Δύο είναι τα σημαντικά προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζουμε τούτη την ώρα. Το ένα είναι η αργή απονομή της δικαιοσύνης και το άλλο είναι το σωφρονιστικό σύστημα. Και όσον αφορά την αρχή απονομή της δικαιοσύνης, οι παράγοντες είναι πολλοί και δεν είναι ανάγκη να τους αναφέρουμε. Θα ήθελα, όμως να σας πω ότι δεν βάζετε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων ούτε εσείς και κανένας. Όλοι λέμε για την πολυνομία, για τη φιλοδικίες των Ελλήνων, λέμε για διάφορους παράγοντες και δεν έχουμε πει ποτέ ότι όλοι οι παράγοντες απονομής της δικαιοσύνης τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε γίνει φυγόπονοι.

Αντί να λέμε το «τις πταίει», θα πρέπει να πούμε την αλήθεια. Όλοι φταίμε γιατί δεν δουλεύουμε όπως δουλεύαμε κάποτε. Κύριε εισαγγελέα, εσείς τα ξέρετε αυτά.

Κύριε Υπουργέ, κάποτε όλοι στην απονομή της δικαιοσύνης δούλευαν περισσότερες ώρες την ημέρα. Εγώ θυμάμαι –έχω εμπειρία- όπου τελείωσα από τριμελές πλημμελειοδικείο τα ξημερώματα της επομένης και πήγα κατευθείαν στο μονομελές. Δεν λέω να φτάσουμε σ’ αυτές τις μεσαιωνικές συνθήκες, αλλά όχι μέχρι τις τρεις ή τις τέσσερις και τελειώνουμε και δεν χρειάζεται να πει ολόκληρη τη λέξη «αναβολή» ο κατηγορούμενος. Το «άλφα» να προφέρει με ένταση, πήρε την αναβολή.

Τι κάνουν οι επιθεωρητές; Τι γίνεται; Θα δείτε. Μπαίνουν στην αρχή του πινακίου κάποιες εύκολες υποθέσεις και όταν έρχονται οι δύσκολες, όλες αναβάλλονται, γι’ αυτό και έχουμε αυτό το φαινόμενο.

Πέραν τούτου όμως υπάρχουν και άλλα προβλήματα, κύριε Υπουργέ. Θα σας πω το παράδειγμα του εφετείου Κρήτης για το οποίο έχω άμεση αντίληψη γιατί είμαι από κει. Δεν το λέω αυτό στα πλαίσια της γνωστής αντιπαράθεσης. Έρχονται εφέτες –και πήγα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του το είπα προ έτους περίπου- οι οποίοι κάθονται δύο μήνες και στους δύο μήνες φεύγουν. Είναι ποτέ δυνατόν ο δικαστής αυτός να απονείμει δικαιοσύνη; Πότε θα προλάβει να κάτσει και να δει τι γίνεται; Μία δικάσιμος και χωρίς να εκδοθεί η απόφαση επιστρέφονται όλες οι δικογραφίες πίσω. Δεν υπάρχουν υπάλληλοι. Παραιτήθηκαν λόγω του προβλήματος και του φόβου του συνταξιοδοτικού και του ασφαλιστικού πέντε υπάλληλοι τελευταία και το εφετείο Κρήτης δεν έχει υπαλλήλους αυτή τη στιγμή. Τι θα γίνει; Αυτά είναι προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η διοίκηση και ο Άρειος Πάγος.

Σωφρονιστικό; Τι γίνεται; Κάθε φορά που έχουμε μεγάλο πληθυσμό φυλακισμένων και πρέπει κάτι να γίνει για να αποσυμφορήσουμε τις φυλακές, φέρνουμε και ένα νομοσχέδιο –αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα- για να βγάλουμε κάποιους από τις φυλακές. Μάλιστα υπάρχει και μία έρις αν βγαίνουν πεντακόσιοι, αν βγαίνουν επτακόσιοι, αν βγαίνουν οκτακόσιοι. Στα Χανιά, στην Αγιά συγκεκριμένα, δίπλα από τις εκεί αγροτικές φυλακές, ξεκίνησε από πενταετίας περίπου η ανέγερση καινούργιων φυλακών υψίστης ασφαλείας εξακοσίων ή οκτακοσίων ατόμων, αν δεν κάνω λάθος. Τελείωσε η κτηριακή εγκατάσταση. Χρειάζονται κάτι λίγα χρήματα για τα έπιπλα και υπάλληλοι προφανώς οι οποίοι θα στελεχώσουν τις φυλακές. Παραμένει εκεί, τα χελιδόνια κάνουν ωραίες φωλιές, τα σπουργίτια το ίδιο και στο τέλος θα ερημώσουν. Νάτο λοιπόν. Με ελάχιστα χρήματα τελειώνουν αυτές οι φυλακές και η προοπτική δεν είναι τόσο καλή εξ όσων γνωρίζω.

Εσείς φέρατε ένα νομοσχέδιο το οποίο ονομάζετε όπως ονομάζετε. Θέλω να σας πω ότι έχει μέσα πολλά μικρά άστοχα τα οποία εμένα δεν μου επιτρέπουν και εκ μέρους του κόμματός μου να το υπερψηφίσω. Θα κάνω μία επιλεκτική αναφορά σε ορισμένα απ’ αυτά για να δείτε ότι δεν μελετήθηκε σωστά και ότι είναι προϊόν προχειρότητας. Εντάξει, βγάλατε την κλοπή κακουργήματος. Την κλοπή συνολικά θα τη βγάλετε. Δεν έχει πταίσμα στην κλοπή ο οιοσδήποτε. Ο κλέφτης είναι κλέφτης. Η κλοπή δεν είναι προϊόν ούτε συνδιαλλαγής ούτε αποζημίωσης του παθόντος.

Σας είπα προηγουμένως ότι για την απιστία κάνετε λάθος. Σήμερα, το 2010, δεν δικαιούστε να κάνετε την οποιαδήποτε παρέμβαση η οποία θα είναι προς την κατεύθυνση της επιείκειας στο αδίκημα της απιστίας όταν συλλήβδην και αθρόως ο πολιτικός κόσμος της χώρας κατηγορείται. Εμείς το είχαμε κάνει κάποτε κακούργημα, το επαναφέρατε πλημμέλημα και βλέπω τώρα ότι το ξανακάνετε επιεικέστερο. Γιατί; Διότι δεν είναι η απιστία στην υπηρεσία την οποία μου επικαλεστήκατε στην ιδιαίτερη συζήτηση που είχαμε. Η κοινή απιστία του 390 καλύπτει περιπτώσεις δημοσίων λειτουργών οι οποίοι έχουν «τσεπώσει» χρήματα. Το 258 στο οποίο αναφερθήκατε προηγουμένως που συζητήσαμε είναι η απιστία περί την υπηρεσία και αφορά ορισμένες ειδικές περιπτώσεις όταν έχουμε υπεξαίρεση χρημάτων τα οποία προήλθαν από την είσπραξη φόρων, δασμών και τα σχετικά. Το 390 είναι ευρύτερο. Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ένας ο οποίος κατηγορείται σήμερα, ο Υπουργός παραδείγματος χάρη, για απιστία; Πριν ασκηθεί ποινική δίωξη μπορεί με το άρθρο 6 το οποίο μας φέρνετε να ικανοποιήσει τον παθόντα που μπορεί να είναι και το Δημόσιο –διότι δεν το εξαιρείτε, δεν πάω στο άρθρο 17, πάω στο άρθρο 6- και «ούτε γάτα ούτε ζημιά». Κακό παράδειγμα, πολύ κακό τούτη την ημέρα, τούτη την ώρα.

Πάμε παρακάτω. Τοκογλυφία: Είναι δυνατόν σε μία οικονομική κρίση την οποία περνά σήμερα η κοινωνία να έρχεται το κράτος να αμβλύνει τις ποινές για την τοκογλυφία με οποιονδήποτε τρόπο; Η τοκογλυφία είναι ένα έγκλημα πάρα πολύ σοβαρό και όταν μάλιστα υπάρχει οικονομική κρίση όπως σήμερα, τότε οι τοκογλύφοι έχουν την ευκαιρία ουσιαστικά να απομυζούν το αίμα των αδυνάμων, εκείνων που βρίσκονται σε κακή οικονομική κατάσταση.

Αποδοχή και διάθεση προϊόντων εγκλήματος: Κύριε Υπουργέ, ο κλεπταποδόχος όταν υπάρχει, υπάρχει και κλέφτης. Δεν υπάρχει κλεπταποδόχος, δεν υπάρχει κλέφτης. Κι εκεί το ίδιο.

Έχετε μία διάταξη η οποία μου θυμίζει δουλεία περίπου, δηλαδή δίνετε την εντύπωση της αρχής της επαναφοράς του θεσμού της δουλείας. Τι λέτε; Ότι μπορεί κάποιος να παρέχει κοινωνική εργασία με ποιον τρόπο; Εργαζόμενος στον παθόντα. Το καταλαβαίνετε αυτό; Με τραυματίζει κάποιος εμένα, πηγαίνει στο δικαστήριο και λέει «κύριε Πρόεδρε, κύριε κατηγορούμενε, αντί να τιμωρηθείτε, μπορείτε να πάτε να δουλεύετε στον παθόντα για τρεις μήνες και για τέσσερις μήνες τζάμπα προκειμένου να εξαγνιστείτε». Μα, είναι ποινικός σωφρονισμός αυτός; Αυτός είναι ο σκοπός της ποινής; Ο σκοπός της ποινής είναι άλλος, δεν είναι η ικανοποίηση του παθόντα. Η ικανοποίηση του παθόντα πάει με άλλες διατάξεις. Η ποινή έχει το σκοπό της ειδικής και γενικής προέλευσης. Επαναλαμβάνω ότι αυτό μου θυμίζει αρχή της επαναφοράς του θεσμού της δουλείας, «να πας να δουλεύεις τζάμπα για ένα χρονικό διάστημα στον παθόντα προκειμένου να μην σε βάλω φυλακή».

Εγώ διαφωνώ κάθετα με το θεσμό της ποινικής συνδιαλλαγής όπως τον έχετε ρυθμίσει στο άρθρο 17. Αποδέχομαι ορισμένα εξ εκείνων τα οποία λέτε στο άρθρο 6 που είναι σωστά διότι τα έχει διαμορφώσει η δικαστηριακή πρακτική και έπρεπε να έχετε βάλει και άλλα. Θα σας πω την ψευδή καταμήνυση, παραδείγματος χάρη. Όσοι είμαστε δικηγόροι πηγαίνουμε στα δικαστήρια και ξέρουμε ότι αν υπάρχει ψευδής καταμήνυση, έχει την τύχη της υπεξαίρεσης ή της απάτης η οποία έχει τακτοποιηθεί.

Γι’ αυτούς τους λόγους λοιπόν δεν μπορούμε να ψηφίσουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επί της αρχής. Υπάρχουν κάποια άρθρα τα οποία προφανώς μπορούμε να ψηφίσουμε.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Share

Αναρτήθηκε την Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου, 2010 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV