Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΗΣ SIEMENS

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το σκάνδαλο είναι μέγα και εκ των προτέρων λέω ότι και το κουκούλωμα είναι μέγιστο. Καμία αμφιβολία ότι από τους μιζαδόρους, κομπιναδόρους, κλέφτες, απατεώνες, όλους αυτούς που απ’ αυτή την ιστορία που λέγεται σκάνδαλο SIEMENS δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί κανείς, όπως δεν τιμωρήθηκε για το Χρηματιστήριο, όπως δεν τιμωρήθηκε για τις μίζες των Δ.Ε.Κ.Ο., όπως δεν τιμωρήθηκε για τις μίζες των προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Αλήθεια, εκείνη η Επιτροπή για τους πυραύλους ΤΟR Μ1 που διέκοψε την ώρα που χτυπούσαμε την πόρτα για να μπούμε σε μια τράπεζα να μας πουν ποιοι πήρανε τα χρήματα τι απέγινε; Θα πήγαιναν κάποιοι συνάδελφοι στη Ρωσία να παρακολουθήσουν κάποιες δίκες, να δουν τι θα γίνει με τις δίκες και μετά θα επανερχόμασταν. Πάει και αυτό, κουκουλώθηκε. Όπως κουκουλώθηκε το μέγα σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων.

Καταγγέλλω ότι από αυτά που είδα, από αυτά που διάβασα, από αυτά που έχω υπ’ όψιν μου, οι Ολυμπιακοί Αγώνες κόστισαν τουλάχιστον πέντε φορές πάνω από το πραγματικό τους κόστος. Το έχω καταγγείλει δεκάδες φορές από του Βήματος αυτού, στην Εξεταστική Επιτροπή, σε συνεντεύξεις Τύπου, στον πρώην Πρόεδρό μου, τον κ. Σαμαρά, με επιστολή την οποία έστειλα στις 20 Μαΐου. Ουδείς συγκινείται. Και εγώ αυτήν τη στιγμή προκαλώ τη Βουλή. Θα είμαστε ανάξιοι της αποστολής μας και των καθηκόντων μας, εάν αυτό το μεγάλο σκάνδαλο το αφήσουμε χωρίς να το ερευνήσουμε. Τι φοβόμαστε; Τους μεγαλοεργολάβους; Τους καναλάρχες, οι οποίοι τα έχουν πάρει; Αν τους φοβόμαστε, να πούμε ότι τους φοβόμαστε. Το μεγάλο σκάνδαλο, λοιπόν, των Ολυμπιακών Αγώνων κουκουλώνεται και μέρος του σκανδάλου αυτού είναι αυτό το οποίο συζητάμε σήμερα, το C4I, στο οποίο θα αναφερθώ, αγαπητοί συνάδελφοι, στη συνέχεια.

Πρώτον, εμένα με εντυπωσίασε το πόσο καθυστέρησε το πόρισμα να έρθει στη Βουλή. Κατετέθη στις 24 Ιανουαρίου. Ο κ. Παπαδημούλης προηγουμένως το τόνισε αυτό. Επανέρχομαι λέω το εξής πράγμα: Στις 24 Ιανουαρίου κατετέθη. Στις 25 Φεβρουαρίου έστειλα επιστολή στον κ. Παπανδρέου και στον κ. Σαμαρά. Τους λέω: «Είναι αδιανόητο να συμβαίνει αυτό το οποίο συμβαίνει. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, επειδή λασπώθηκα και επειδή δεν το αντέχω αυτό, εσείς που το κόμμα σας έχει από εξήντα Βουλευτές καταθέστε αίτημα στον Πρόεδρο της Βουλής να εγγράψει το θέμα της συζήτησης στην ημερήσια διάταξη». Αγνοήθηκα. Στις 4 Απριλίου επανέρχομαι με δεύτερη επιστολή, πάλι προς τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Σαμαρά. Ο κ. Παπανδρέου έσπευσε, φρονίμως ποιών. Την επόμενη μάζεψε ογδόντα τέσσερις, αν δεν κάνω λάθος, υπογραφές, τις κατέθεσε την επόμενη μέρα στη Βουλή και έτσι είχα την εντύπωση ότι τις ημέρες εκείνες θα συζητείτο και το πόρισμα. Αμ δε. Πέρασε ένας μήνας και τόσες μέρες. Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα μου, αυτό στο οποίο έδωσα την επιστήμη μου, τη δουλειά μου, την οικογένειά μου και αγωνίστηκα τριάντα χρόνια, ξέρετε τι μου έδωσε, πώς μου απήντησε; Με μία επιστολή που έλεγε ότι είμαι αήθης. Αυτό είναι το ένα παράσημο που πήρα από τη νέα Νέα Δημοκρατία και το άλλο παράσημο είναι το κομματικό έντυπο, το οποίο ορίστε πώς με έχει κατατάξει, τις τέσσερις φωτογραφίες τις διακρίνετε. Αυτά είναι τα παράσημά μου από τη νέα Νέα Δημοκρατία.

Καταθέτω στη Βουλή και την εφημερίδα και την επιστολή και τις επιστολές που έστειλα προς τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Σαμαρά. Είναι συστημένες, τις έλαβαν αυθημερόν.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μαρκογιαννάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Έρχομαι τώρα στο πόρισμα. Κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα με πολύ μεγάλη προσοχή τη σημερινή διαδικασία και συζήτηση. Παρακολούθησα με προσοχή και τις εργασίες της Επιτροπής. Διάβασα όλα τα Πρακτικά και έχω μία απορία. Οι περισσότεροι ομιλητές είπαν ότι το πόρισμα ως κείμενο αδικεί τις εργασίες της Επιτροπής. Ασφαλώς το πόρισμα είναι απαράδεκτο. Είναι ένα συνονθύλευμα ψεύδους, συκοφαντίας, ύβρεων. Αλλά πού βρήκατε τις εργασίες της Επιτροπής -και ομιλώ πάντα για την Πλειοψηφία- ότι ήταν μία Επιτροπή, η οποία ήθελε να αποκαλυφθεί η αλήθεια; Να σας πω τι γινόταν; Επιλεκτική επιλογή, επιλεκτική παρουσία μαρτύρων. Μόνο εκείνοι που ήθελε η πλειοψηφία ερχόντουσαν. Θα σας πω χαρακτηριστικά το εξής: Μαραβέλης μάρτυρας, γνωστός ΠΑΣΟΚάνθρωπος στην Αστυνομία. Εκλήθη τρεις φορές. Το δε όνομά του μνημονεύεται μέσα στο πόρισμα τουλάχιστον δεκαπέντε φορές ως το πνεύμα της αληθείας για αντίκρουση παντός άλλου ισχυρισμού.

Έκανα αίτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κληθεί ο κ. Νασιάκος, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, ο κ. Αγγελάκος, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, τέσσερις τεχνικοί σύμβουλοι και να ζητηθεί από την Αστυνομία εάν χρησιμοποιείται σήμερα ή όχι το C4I στον έκτο όροφο του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης δίπλα από το γραφείο του Αρχηγού που είναι η αίθουσα επιχειρήσεων, όπου υπάρχουν και λειτουργούν σήμερα είκοσι υποσυστήματα και διαλειτουργούν. Ζήτησα εγγράφως να ερωτηθεί η Αστυνομία και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης εάν κατά τη διάρκεια του 2007 ζητήθηκε δύο φορές από τη SAIC να ξεκλειδώσει το C4I, να λειτουργήσει ενόψει του Final Four του μπάσκετ, του Champions League του ποδοσφαίρου και για τη Eurovision, τρεις φορές. Και ηρνήθη η Επιτροπή να καλέσει μάρτυρες και ηρνήθησαν να ζητήσουν τα έγγραφα και τα ζήτησα εγώ με τη διαδικασία κατάθεσης εγγράφων και θα τα καταθέσω στη συνέχεια. Όπου εκεί τι λέει; Προσέξτε τι λέει η Αστυνομία. Μετά μου μιλάτε εμένα για καταγγελίες της συμβάσεως και μου λέτε να πάμε στη διαιτησία. Όταν έρχεται η ίδια η Αστυνομία και λέει ότι το α΄, το β΄, το γ΄, το ω΄ υποσύστημα λειτουργούν και διαλειτουργούν, πώς θα πας στην καταγγελία και στη διαιτησία στη συνέχεια; Και λυπάμαι πάρα πολύ που γίνομαι μάντης κακών, αλλά θα δείτε τι θα γίνει με τη διαιτησία που είναι σε εξέλιξη.

Ο πολιτικός δεν πρέπει, αγαπητοί συνάδελφοι, να κάνει αυτό που είναι αρεστό κάποια στιγμή στη κοινή γνώμη. Δεν πρέπει να κάνει εκείνο το οποίο θα εισπράξει χειροκροτήματα. Θα πρέπει να κάνει εκείνο που είναι ωφέλιμο, εκείνο που θα ωφελήσει εν τέλει. Ήξερα και εγώ να καταγγείλω τη σύμβαση. Ήξερα και εγώ να εισηγηθώ να καταγγείλω, διότι εγώ δεν είχα αρμοδιότητα ούτε να καταγγείλω ούτε να βάλω υπογραφή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που διαχειριζόταν το θέμα. Αλλά, επειδή εγώ επί της ουσίας ομολογώ ότι είχα αποσπάσει την εμπιστοσύνη και του κ. Βουλγαράκη και του κ. Σπηλιωτόπουλου και του ΚΥΣΕΑ και του Πρωθυπουργού, αποδέχομαι την όποια ευθύνη εκ της ουσιαστικής διαχείρισης. Ήταν, λοιπόν, πάρα πολύ εύκολο σε εμένα να εισηγηθώ κάποια στιγμή την καταγγελία. Σκεπτόμουν όμως τι θα επακολουθήσει.

Και έρχομαι τώρα στο θέμα του τρόπου που γινόταν αυτή η περίφημη διαδικασία. Είκοσι δύο χρόνια είμαι Βουλευτής. Έχω συμμετάσχει, αγαπητοί συνάδελφοι, σε πάρα πολλές Εξεταστικές Επιτροπές, έχω συντάξει προσωπικά αρκετά πορίσματα. Τα έχω γράψει εγώ, γιατί αυτό εδώ δεν το έχει γράψει ούτε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, αμφιβάλλω δε αν το έχει γράψει κάποιος άλλος συνάδελφος-μέλος της Επιτροπής. Και εγώ θα ομολογήσω ότι πάντα υπεισέρχετο ο παράγων κομματικό συμφέρον. Όσο και αν λέμε ότι πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι, όσο και να λέμε ότι πρέπει να τα βλέπουμε τα πράγματα αντικειμενικά, δεν μπορούμε να γίνουμε δικαστές. Αλλά αυτό το οποίο συνέβη εδώ ήταν άνευ προηγουμένου. Πλην της επιλεκτικής επιλογής των μαρτύρων είχαμε και τη συμπεριφορά προς τους μάρτυρες. Όταν ο μάρτυρας ο οποίος κατέθετε ήταν αρεστός, θωπείες. Ο κ. Μαραβέλης, ο κ. Τρεπεκλής, ο κ. Χηνοφώτης, τεμενάδες. Όταν κατέθετε κάποιος μάρτυρας που δεν άρεσαν στον Πρόεδρο αυτά τα οποία έλεγε -ο οποίος αποχώρησε της Αιθούσης με την άνοδό μου στο Βήμα- ουσιαστικά μαρτυρούσε ο μάρτυρας, αγαπητοί συνάδελφοι, γινόταν μάρτυρας, οσιομάρτυρας.

Έχω εδώ την κατάθεση και θα διαβάσω δέκα λέξεις. Είναι εντυπωσιακό αυτό το οποίο συνέβαινε. Μάρτυρας Καταβάτης. Ποιος είναι ο Καταβάτης; Νομικός Σύμβουλος μετακλητός στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Είχε προσληφθεί από την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Δεν έχει σημασία, ήταν εξαιρετικός άνθρωπος. Καταθέτει. Πετάγεται η κ. Τσόνογλου: «Να σας κάνω μια ερώτηση. -Μάρτυρας: Αφήστε με σας παρακαλώ να τελειώσω. -Βασιλική Τσόνογλου: Όχι, σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. -Μάρτυρας: Μα, δεν με αφήνετε να ολοκληρώσω. -Τσόνογλου: Κύριε μάρτυς, στο διάστημα διάστημα τάδε.. -Μάρτυρας: Συγγνώμη, δεν μπορώ να σας παρακολουθήσω». Εκεί η κυρία Τσόνογλου, να μην καταθέσει ο μάρτυρας αυτό που έπρεπε να καταθέσει.

Και προχωρώ παρακάτω λέγοντας το εξής: Κύριοι συνάδελφοι, εγώ δεν ανέβηκα στο Βήμα να εκλιπαρήσω. Όσα είπα και όσα θα πω από εδώ και κάτω δεν θα είναι καθόλου στρογγυλεμένα, διότι εγώ πιστοποιητικά εντιμότητας με το να κουκουλωθεί μια υπόθεση δεν θέλω.

Τα πιστοποιητικά εντιμότητας που δίνουμε εμείς εδώ μέσα δεν έχουν πέραση έξω. Είναι κάλπικα δυστυχώς, εκεί φτάσαμε. Το θεωρούν κουκούλωμα.

Γι’ αυτό λέω εκ των προτέρων πως ξέρω ποια θα είναι η πορεία από εδώ και πέρα. Η πορεία θα είναι: Πρόταση για προκαταρκτική επιτροπή. Θα φέρουν τους εισαγγελείς να γνωμοδοτήσουν. Γι’ αυτό έγινε ο νόμος, κύριε Υπουργέ, διότι άλλη η νοοτροπία του εισαγγελέως σε σχέση με την προκαταρκτική εξέταση που είναι «ψωμοτύρι», που είναι υποχρεωμένος να κάνει σε κάθε υπόθεση και άλλη η διαδικασία της Βουλής που είναι δεινή προσβολή στο πρόσωπο του πρώην Υπουργού, του πρώην μέλους της Κυβέρνησης όταν αρχίζει μια διαδικασία έρευνας στα πλαίσια της προκαταρκτικής επιτροπής.

Οι εισαγγελείς προφανώς θα πουν για μένα και τον κ. Παυλόπουλο. Για τους υπόλοιπους θα πούνε «νόμω αβάσιμο», γιατί έχει παραγραφεί, το άρθρο 86 έχει υποστεί την αποσβεστική προθεσμία, ώστε να δικαιολογηθεί το γεγονός «να, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Οι εισαγγελείς μας λένε πάμε στον Μαρκογιαννάκη και τον Παυλόπουλο». Ε, λοιπόν, μπράβο το σκάνδαλο SIEMENS θα πάει στον Παυλόπουλο και τον Μαρκογιαννάκη!

Έτσι θέλω, για να δει η κοινωνία πού το πάτε. Από εκεί και πέρα θέλω να πάω στο δικαστήριο, στο φυσικό μου δικαστή, για να μπω εδώ μέσα χαμογελαστά και να ντρέπεστε να με κοιτάτε όσοι με παραπέμψατε. Γιατί; Τι έκανα; Τίποτα άλλο από τη δουλειά μου.

Θα σας πω τώρα εν τάχει τι έκανα, αγαπητοί συνάδελφοι. Όταν πήγα στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης τον Μάρτιο του 2004 βρήκα μια τραγική κατάσταση όσον αφορά το C4I για το οποίο δεν ενημερώθηκα ούτε με μια λέξη. Υπήρχαν καθυστερήσεις. Το έργο έπρεπε corpora να παραληφθεί στις 15 Απριλίου για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες των τεστ παραλαβής, των δοκιμών μετά από ένα μήνα. Δεν είχε κατασκευαστεί ούτε το 10%, μια κατάσταση απίστευτη!

Στο Ολυμπιακό Χωριό, το νούμερο ένα στόχο, δεν είχε γίνει τίποτα. Δεν είχε γίνει μια περίφραξη, δεν είχαν μπει αισθητήρες, δεν είχαν μπει οι κάμερες ούτε είχε γίνει το Κέντρο Διοίκησης. Πού οφείλονταν όλα αυτά; Θα τα πω, όταν θα έρθει η ώρα –γιατί θα πω στη συνέχεια κάποια άλλα σημαντικά- να μιλήσω όταν κάνετε την πρόταση για προκαταρκτική επιτροπή. Σε μια άθλια περίοδο από την ώρα που συνελήφθη η ιδέα για το C4I μέχρι τον Μάρτιο του 2004. Είναι να λέει κανείς και να μην τελειώνει.

Τι έπρεπε να κάνουμε τότε, κύριοι συνάδελφοι; Να καταγγείλουμε τη σύμβαση και να πάμε στη διαιτησία, όταν στις 23 Μαρτίου με ενημέρωσε η Διεύθυνση Ασφάλειας Ολυμπιακών Αγώνων, η ΔΑΟΑ, ότι από τις ενενήντα τέσσερις ολυμπιακές εγκαταστάσεις που ήταν απαραίτητες, προκειμένου η SAIC να μπει μέσα και να προβεί στην εκτέλεση εργασιών και την εγκατάσταση του εξοπλισμού του συστήματος C4I της ασφάλειας, είχαν δοθεί μόνο οι πέντε;

Να σας δώσω και τον άλλο κατάλογο με τον οποίο με ενημερώνουν στις 30 Απριλίου πότε θα παραδοθούν οι εγκαταστάσεις. Ξεκινάμε από 03.05.2004 για να φτάσουμε στη 01.07.2004, δηλαδή ένα μήνα προ τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και εννοείται ότι κάποιος νοσηρός νους είχε υπογράψει σύμβαση να παραδοθεί το C4I με το κλειδί στο χέρι. Έπρεπε να μπουν σ’ αυτές τις εγκαταστάσεις να δουλέψουν από τις 28 Μαΐου.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μαρκογιαννάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Και το χειρότερο από όλα οι εργολάβοι δεν άφηναν τη SAIC να μπει μέσα να δουλέψει. Επί του Καλατράβα, για τον οποίο καμαρώναμε και καμαρώνατε –σηκώνεται δεν σηκώνεται, τρέχει δεν τρέχει- τον Ιούλιο έπρεπε να στηθεί το 1/3 του C4I. Κατά τα άλλα έπρεπε στις 28 Μαΐου να παραδοθεί με το κλειδί στο χέρι.

Τι έπρεπε να κάνουμε; Τρέξαμε όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε.

Τρέξαμε όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε. Εγώ προσωπικά ένιωθα εργοδηγός εκείνη την εποχή. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο δε έκανα και το γραφείο σπίτι, για να σώσουμε την παρτίδα.

Κύριε Βαλυράκη, έχω νεφρά! Γιατί πολλές φορές είπατε ότι πρέπει να έχει νεφρά αυτός που διαπραγματεύεται και δυνατά νεφρά μάλιστα, αλλά τόσα που να σηκώνουν την ταπείνωση της πατρίδας μου δεν τα έχω. Διότι αν καταγγέλλαμε τη σύμβαση εκείνη τη στιγμή οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα ματαιώνονταν. Αν ματαιώνονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, τότε το ικρίωμα που θα στηνόταν εδώ απέξω, θα τρέχατε οι ίδιοι, αυτοί που με κατηγορείτε, να καρφώσετε μια πρόκα και μια σανίδα για να με κρεμάσουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Γιατί πήγαμε στην προσωρινή παραλαβή; Δεν θα πω πολλά για την προσωρινή παραλαβή, απλά θα διαβάσω αυτά που είπαν δυο-τρεις μάρτυρες. Ο ένας μάρτυρας ήταν ο κ. Τρεπεκλής, για τον οποίο θα είμαι αυστηρός, αν προλάβω, στη συνέχεια.

Λέει, λοιπόν, το εξής: «Την Μεγάλη Τετάρτη θα έφευγα, αλλά μας είχε ζητήσει ο Μαρκογιαννάκης, ο οποίος κατά την άποψή μου έχει κάνει τιτάνιο έργο. Δεν ήταν ιδιαίτερα τεχνικά δυνατός, αλλά κυνήγησε το έργο, κυνήγησε τους δημάρχους, έκανε πολλά πράγματα ο Μαρκογιαννάκης».

Άλλος μάρτυρας ο κ. Κωνσταντινίδης, στρατηγός. Τον έκαναν στρατηγό επί εποχής ΠΑΣΟΚ. Είναι ένας λαμπρός έντιμος εργατικός άνθρωπος. Για να σας εξηγήσω την κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν εκείνη την εποχή θα σας διαβάσω μισή σελίδα: «Θα πρέπει να σημειωθεί ότι συνεπεία αυτής της κατάστασης είχε δημιουργηθεί μια τραγική μπορώ να πω εικόνα, ένα φοβερό αδιέξοδο. Να πω τώρα ότι μου εισηγείτο ο κ. Σπανουδάκης και οι νομικοί σύμβουλοι ότι δεν μπορούμε παρά να παραλάβουμε τουλάχιστον τα υποσυστήματα που είναι έτοιμα. Δεν μπορούσαμε να πάμε χωρίς C4I.

Είχαμε φτάσει στα τέλη του Ιουνίου του 2004, δηλαδή σε ένα μήνα και κάποιες μέρες άρχιζαν οι Ολυμπιακοί και δεν μπορούσαμε να παραλάβουμε τα υποσυστήματα ή τουλάχιστον να προλάβουμε ορισμένα από αυτά που  μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Υπήρχε κίνδυνος τότε να τρωθεί και η αξιοπιστία της χώρας και να δεχθούν μεγάλο πλήγμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες, γιατί η διεξαγωγή των Αγώνων είχε συσχετιστεί, άρρηκτα και άμεσα, με την ασφάλεια που είχε αναδειχθεί ως βασικότερη συνιστώσα των Αγώνων.

Σας υπενθυμίζω, πρώτον, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν οι πρώτοι μετά την 11η Σεπτεμβρίου και ότι η χώρα μας είχε δεχθεί τότε μεγάλη ποικίλη αρνητική κριτική από το διεθνή τύπο αναφορικά με τις δυνατότητες ανταπόκρισής της στις απατήσεις των Αγώνων.

Δεύτερον, ο συνολικός σχεδιασμός ασφάλειας στηριζόταν σε αυτά τα συστήματα, το C4I, γεγονός που κατ’ επανάληψη είχε τότε δημοσιοποιηθεί σε όλες τις χώρες που έπρεπε να συμμετάσχουν.

Τρίτον και κυριότερο, από την 1η Ιουλίου σαράντα χιλιάδες προσωπικό ασφάλειας πήγαν στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και στα επιχειρησιακά μας κέντρα και τα βρήκαν κλειστά, γιατί η εταιρεία SAIC αρνούνταν να παράσχει τους εξοπλισμούς και τις εγκαταστάσεις για να μπει το προσωπικό, προκειμένου να εξοικειωθεί με τη διαδικασία».

Καταλάβατε; Λίγες μέρες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες σαράντα χιλιάδες αστυνομικοί χτυπούσαν την πόρτα να μπουν στις εγκαταστάσεις και τους έλεγε η SAIC «στοπ, δικά μου είναι τα μηχανήματα, δεν σας επιτρέπω να μπείτε μέσα, δεν τα έχετε παραλάβει».

Και συνεχίζει ο έντιμος στρατηγός, τον οποίο η Νέα Δημοκρατία –μπράβο μας!- τον αποστράτευσε την επομένη των Ολυμπιακών Αγώνων, ο οποίος ήταν η ψυχή των Ολυμπιακών Αγώνων.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Κύριε Μαρκογιαννάκη, παρακαλώ ολοκληρώστε.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Σ’ ένα λεπτό τελειώνω. Δεν θα πω αυτά που πρέπει να πω, θα τα πω όταν θα έρθει η ώρα.

Συνεχίζει, λοιπόν, ο Κωνσταντινίδης: «Σας υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι απέμενε ένας μήνας περίπου για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Τυχόν δημοσιοποίηση σ’ εκείνη τη φάση της αδυναμίας μας να χρησιμοποιήσουμε το C4I θα είχε ακόμα ως αποτέλεσμα την άρνηση συμμετοχής ορισμένων χωρών.

Υπό το φως αυτής της κατάστασης που σας εξέθεσα εντατικοποιήσαμε τις προτάσεις και μπορώ να πω ότι το σταυρό του μαρτυρίου ήρε ο τότε Υφυπουργός κ. Μαρκογιαννάκης. Έκανε τα πάντα -και γι’ αυτό θέλω να σας διαβεβαιώσω, στο μέτρο που έχω οπτική γωνία- για να βρεθεί μια λύση και να διασφαλίσει και τα συμφέροντα του δημοσίου από τη μια μεριά και την αξιοπιστία της χώρας από την άλλη».

Αυτός ήμουν εγώ, αυτό έκανα. Την πατρίδα μου ήθελα να βοηθήσω! Και έβαλα το κεφάλι μου εκεί που δεν χώραγε. Εγώ συρταράκιας δεν έγινα ποτέ. Έπαιρνα αποφάσεις, διότι έπρεπε να πάρω αποφάσεις.

Εισηγήθηκα με επιστολή μου, αγαπητέ, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής -όχι κρυφά, είναι πρωτοκολλημένη- τι πρέπει να γίνει. Στο τέλος λέω -είμαι μάντης- το εξής: «Ο Υπουργός Αμύνης με τον οποίο συναντήθηκα χθες και η ΔΑΟΑ συμφωνούν ότι εκ των πραγμάτων δεν έχουμε άλλη επιλογή και πρέπει να προχωρήσουμε» -αυτό απευθύνεται στον Καραμανλή- «προς την κατεύθυνση που εγώ ως ανωτέρω εισηγούμαι. Η σοβαρότητα του προβλήματος, για το ενδεχόμενο μελλοντικής προσπάθειας κακόβουλης εκμετάλλευσης, μου επιβάλει να σας ενημερώσω προκειμένου να προχωρήσουμε».

Και τώρα με κατηγορούν ότι περίπου τσέπωσα χρήματα γι’ αυτά εδώ! Η κα Τσόνογλου το υπαινίσσεται.

Ο κ. Βαλυράκης λέει ότι έκανα καραγκιοζιλίκια. Ο κ. Ρήγας: «Ο Μαρκογιαννάκης ήταν αυτό, κακοποιεί».

Συνεχίζω, κυρία Πρόεδρε, και τελειώνω σ’ ένα λεπτό. Υπάρχει κάποιος άνθρωπος τον οποίο δεν γνωρίζω, «κάπως» ονόματι. Τον άνθρωπο δεν τον γνωρίζω. Ο ίδιος λέει ότι ήταν σύμβουλος. Πρέπει να ήταν έτσι. Ζήτησαν το 2006 την άρση της ασυλίας μου γι’ αυτή την ιστορία και παρέμεινε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο συρτάρι η δικογραφία και τη θυμήθηκαν το 2010 για το ίδιο θέμα. Εν πάση περιπτώσει, αυτός ο κύριος «κάπως» -δεν βρίσκω τώρα την εφημερίδα «Το Βήμα»- είχε δώσει μία συνέντευξη και λέει το εξής πράγμα. Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο. «Δίναμε συμβουλές και λέγαμε για τις υπερτιμολογήσεις. Δεν μας άκουγε κανένας. Προσπαθούσαμε να πείσουμε κάποιους ότι εδώ γίνεται μεγάλο «φαγοπότι» και δεν μας έδινε κανείς σημασία. Ήλθε ο Μαρκογιαννάκης τον οποίο έπιανε νευρικός κλονισμός όταν έβλεπε αυτά τα πράγματα να γίνονται και ήταν ο μόνος που μας είπε τι να κάνουμε, αλλά την πλήρωσε ο άνθρωπος στην πολιτική του σταδιοδρομία. Θυμάστε την ιστορία Ξεκουκουλωτάκη και δεν συμμαζεύεται». Το λέει αυτό γιατί είχε δώσει συνέντευξη πολύ μετά.

Κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπω στη δεύτερη περίοδο. Επειδή είμαι βέβαιος ότι θα έλθει ξανά το θέμα εδώ πέρα, τότε θα τα πούμε και τότε θα πούμε και τα πιο ωραία. Ποια θα είναι; Το τι δεν κάνατε που σας υπέδειξα, που σας είπα το «φαγοπότι» του 2004 με τους τεχνικούς συμβούλους που κόστιζαν στο ελληνικό Δημόσιο από 15.000 μέχρι 45.000 ο ένας από τις εταιρείες που τους φέρνανε, BORDERS, ARGOΝ BLUE, METROTECH. Οι εργαζόμενοι έπαιρναν 1.500 και 2.000 ευρώ και τα υπόλοιπα τα «τσέπωναν» οι εταιρείες και, όταν το είδα αυτό το πράγμα, καταργώ τις εταιρείες και φέρνω τροπολογία στη Βουλή με την οποία είχε τη δυνατότητα η Αστυνομία να κάνει απευθείας σύμβαση έργου με τον εργαζόμενο και ξαφνικά το κόστος κατέβηκε από 45.000 σε 3.000.

Αυτός ήμουν εγώ, εκείνος ο οποίος επέβαλε στη SAIC -κάποια στιγμή που ήλθαμε σε μία διαπραγμάτευση- να πληρώνει 100.000 ευρώ το μήνα τεχνικούς συμβούλους και ήταν ένα κρατούμενο εις βάρος μου αυτό, όπως ήταν κρατούμενο εις βάρος μου το ότι δεν έκανα τη γενική δοκιμή στις 1/10 που με ψέξατε γιατί δεν την έκανα, να προσχωρήσω στις ορέξεις της SAIC, να πάρω «γουρούνι στο σακί».

Τέλος πάντων. Κύριοι συνάδελφοι, όταν έχεις δίκιο δεν μπορείς να είσαι ήρεμος. Όταν έχεις δίκιο εκνευρίζεσαι και δεν μπορείς να πεις αυτά που θες να πεις.

Εγώ προσέφερα τον εαυτό μου σ’ αυτή την ιστορία. Δεν έγινα πολιτικός για να κονομήσω. Τουλάχιστον οι παρόντες Βουλευτές των Χανίων ξέρουν ποιος ήμουν επαγγελματικά πριν γίνω πολιτικός. Τώρα δεν είμαι το ίδιο. Εγώ φτώχυνα από την πολιτική, αλλά δεν ανέχομαι την κόκκινη γραμμή που έχω βάλει στη ζωή μου -που είναι η ηθική μου υπόσταση- να την περνάει κανένας κι εδώ έγινε άλμα.

Κυρία Πρόεδρε, σας υπόσχομαι ότι θα το έκανα, σας δίνω το λόγο μου ότι θα το έκανα αυτό που σας είχα πει, ότι θα παραιτούμουν μετά τη σημερινή μέρα. Είχα σκοπό να παραιτηθώ. Δεν το κάνω για τρεις λόγους, πρώτον γι’ αυτούς που με στηρίζουν τόσα χρόνια και με ακούνε τώρα, δεύτερον διότι θα θεωρείτο συναλλαγή και τρίτον διότι επιτέλους μπορώ και μιλώ ελεύθερα, επιτέλους μπορώ και ασκώ τα καθήκοντά μου όπως πρέπει να τα ασκώ, χωρίς κομματικές δεσμεύσεις και θέλω να προσφέρω εκεί που τούτη τη στιγμή είμαι ταγμένος διότι πιστεύω ότι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Σας ευχαριστώ.

Share

Αναρτήθηκε την Παρασκευή, 13 Μαΐου, 2011 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

Ένα Σχόλιο στο άρθρο “ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΗΣ SIEMENS”

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δεκεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοε    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV