Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

ΟΜΙΛΙΑ Χ. ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ TH ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ SIEMENS

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντίθετα με τους συναδέλφους που προηγήθηκαν και οι περισσότεροι μίλησαν θεσμικά, εγώ θα μπω στην ουσία του ζητήματος που με αφορά, διότι πιστεύω ότι σε λίγο που θα κληθούν οι Βουλευτές να ψηφίσουν, θα πρέπει να ξέρουν τι είναι αυτό που συνέβη ώστε να ψηφίσουν. Δεν θα μιλήσω για γενικότητες, όπως το αν λειτούργησε σωστά η Επιτροπή της έρευνας του σκανδάλου της SIEMENS ή αν τα σκάνδαλα επιπολάζουν στην Ελλάδα. Θα δούμε τι συμβαίνει εδώ.

Κύριε Πρόεδρε, σας άκουσα προηγουμένως που λέγατε κάποια σοβαρά πράγματα. Θεωρώ, λοιπόν, ότι τούτη την ώρα δεν θα έπρεπε να λείπει κανένας από την Αίθουσα. Δεν έπρεπε να λείπει κανείς! Και λυπάμαι, διότι επειδή η ώρα της ψηφοφορίας ήταν στις 14.00΄, πάρα πολλοί συνάδελφοι προφανώς είναι μέσα στο χώρο, αλλά δεν είναι μέσα στην Αίθουσα. Τι θα ψηφίσουν, λοιπόν, σε λίγο αυτοί οι συνάδελφοι αν δεν ξέρουν τι είναι αυτό για το οποίο θα κληθούν να ψηφίσουν; Διότι στη συνέχεια εγώ θα αναφερθώ στο ζήτημα του C4-I, αλλά και στην εξέλιξη της σύμβασης, ενώ χρησιμοποιούνται λεπτές νομικές έννοιες και προπάντων δυσνόητοι τεχνικοί όροι. Εγώ «έφαγα» τρία χρόνια από τη ζωή μου σ’ αυτό το πράγμα και λέω ότι δεν γνωρίζω πάνω από το 5%. Οι υπόλοιποι, λοιπόν, τι γνωρίζουν; Απολύτως τίποτα. Γι’ αυτό και θα ήθελα να είναι όλοι οι συνάδελφοι μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, προκειμένου να γίνουν κατανοητά κάποια πράγματα τα οποία θα εκλαϊκεύσω και απλοποιήσω όσο γίνεται περισσότερο.

Κατ’ αρχάς, εγώ πιστεύω ότι όλη η ιστορία της έρευνας γύρω από το σκάνδαλο ήταν μια φαρσοκωμωδία. Γι’ αυτό και όταν πληροφορήθηκα αυτήν την εξέλιξη, χρησιμοποίησα πάρα πολύ σκληρές φράσεις. Μίλησα για «πολιτική ατιμία» και για «πολιτική αλητεία». Και δεν μετανιώνω που είπα αυτές τις φράσεις. Μάλιστα, ήμουν και επιεικής. Διότι καμμιά φορά όταν ξέρεις τι έχει συμβεί, όταν ξέρεις πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα και βλέπεις αυτού του είδους τις ενέργειες, τότε νιώθεις να αναδύεται μια απίστευτη μπόχα. Και παρά το γεγονός ότι το ελληνικό λεξιλόγιο είναι πάρα πολύ πλούσιο, δεν βρίσκεις λέξεις να τα εκφράσεις.

Δεν θα τα επαναλάβω, αλλά αυτό που θα πω είναι ότι θλίβομαι που το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα, οι θεσμοί, οι Βουλευτές έχουν συστρατευθεί προς δύο κατευθύνσεις. Η μία κατεύθυνση είναι να «κουκουλώσουν». Και πράγματι έγινε ένα απίστευτο «κουκούλωμα». Και η δεύτερη κατεύθυνση είναι η εξής: Για το φύλλο συκής, για να κατευνάσουμε αυτούς που είναι στις πλατείες, να στοχοποιήσουμε κάποιους εν γνώσει του ότι είναι αθώοι. Είναι, όμως, συμβολική.

Ελέχθη κατά κόρον, αλλά θα επαναλάβω ότι εγώ, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θα ήμουν στη θέση που ήμουν αν παρέμενα στη Νέα Δημοκρατία. Η συναλλαγή που έγινε και για την οποία έχω μιλήσει επανειλημμένως, θα με είχε αφήσει εκτός.

Και δεν μπορώ να καταλάβω τον κ. Τζαβάρα ο οποίος μου υπέβαλε μήνυση πριν από λίγες μέρες, διότι είπα ότι τα «παζάρια» -λέτε και είμαστε είδος μαναβικής και δεν παίζεται η τιμή και η υπόληψή μας εδώ μέσα- ήταν εκείνα που με οδηγούν εδώ. Και ο κ. Τζαβάρας μου έκανε μήνυση. Και εγώ του απαντώ για άλλη μια φορά το εξής: «Καλά, τόσο βραδυφλεγώς σκέφθηκε να αντιδράσει;». Εδώ μήνες ολόκληρους μιλούσαν οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις για «παζάρια», για «Βαλυροτζαβάρια» παζάρια και δεν αντιδρούσε κανένας. Και τώρα θυμήθηκε να αντιδράσει ο κ. Τζαβάρας!

Ε, λοιπόν, επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά ότι υπήρξε συναλλαγή, υπήρξε «κουκούλωμα» και είμαι θύμα αυτής της συμπεριφοράς. Ποια ήταν η συναλλαγή στο «κουκούλωμα»; Μα, είναι πάρα πολύ απλό. Μα, εδώ τόσα χρόνια ακούμε για μίζες, για εισπράκτορες, για Τσουκάτους και για εκατομμύρια. Ξέρετε, λοιπόν, ποιο ήταν εκείνο που έγραφε το πόρισμα γύρω από αυτό το ζήτημα της διαφθοράς των κομμάτων; Έγραφε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να ερευνήσουμε τα οικονομικά των κομμάτων, λέτε και υπάρχει φραγμός στην Εξεταστική Επιτροπή, η οποία έχει δικαιώματα Εισαγγελέως και Ανακριτού για να ερευνήσει το οτιδήποτε. Μόνο αυτό βρήκαν και είπαν! Αυτό, λοιπόν, είναι ή δεν είναι «κουκούλωμα»;

Κύριοι συνάδελφοι, εγώ καταγγέλλω, όπως είπα προηγουμένως, μια κατ’ εξακολούθηση συμπεριφορά η οποία είχε ως αποτέλεσμα να διαπραχθούν και ποινικά αδικήματα, όπως είναι η παράβαση καθήκοντος, η κατάχρηση εξουσίας και η υπόθαλψη εγκληματία. Διότι τα «κουκουλώματα» και το να εκθέσεις κάποιον σε δίωξη ο οποίος δεν φταίει σε τίποτα, είναι από αυτά τα αδικήματα.

Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να θέσω κάποια ερωτήματα προς τον αγαπητό μου συνάδελφο κ. Βαλυράκη, τον οποίο βέβαια δεν βλέπω αυτή τη στιγμή μέσα στην Αίθουσα, αλλά θα τα πληροφορηθεί.

Πρώτον, γιατί δεν ερευνήσατε καταγγελίες τις οποίες έκανα όταν ήρθα στην Εξεταστική Επιτροπή με αξιόπιστα στοιχεία τα οποία σας έδωσα; Βαφτίστηκε ή δεν βαφτίστηκε ως «εξοπλιστική δαπάνη» ένα σύστημα ασφάλειας, με αποτέλεσμα τα «τρωκτικά» και το «φαγοπότι» να γίνονται με μεγαλύτερη άνεση;

Όταν, αγαπητοί συνάδελφοι, μια σύμβαση δεν έχει υποστεί τον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντιλαμβάνεστε τι μπορεί να συμβεί. Και ενώ το κατήγγειλα και ενώ κατέθεσα και την απόφαση του Επιτρόπου ο οποίος αρνήθηκε να εγκρίνει ένταλμα 80 εκατομμυρίων τα οποία είχαν πληρωθεί επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και ενώ στη συνέχεια το Ελεγκτικό Συνέδριο μετά από προσφυγή ήρθε να μιλήσει για ένα νομικό κατασκεύασμα περί «συγγνωστής νομικής πλάνης» –λέτε και οι Υπουργοί δεν έχουν συμβούλους να τους συμβουλέψουν τι είναι αυτό το οποίο κάνουν- εντούτοις δεν έγινε καμμία έρευνα από την Επιτροπή για το τι συνέβη και είχαμε αυτήν την εξέλιξη.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα σας πω τι είπαν για να με σπιλώσουν και να με θίξουν, γιατί αυτός ήταν ο στόχος και όχι η έρευνα. Εκ παραδρομής είπα στην Επιτροπή ότι την προσφυγή στο Ελεγκτικό Συνέδριο την είχε κάνει η SAIC, ενώ απ’ ό,τι φάνηκε εκ των υστέρων την είχε κάνει ο Υπουργός, λες και έχει σημασία ποιο έκανε την προσφυγή και δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, δηλαδή ότι πληρώθηκαν τα 80 εκατομμύρια. Διότι διαφορετικά, ενδεχομένως θα καταλογίζονταν σε κανένα φουκαρά του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Για να με σπιλώσουν, λοιπόν, είπαν ότι θέλησα να καλύψω τη SAIC και γι’ αυτό είπα ότι την προσφυγή την έκανε η SAIC. Διότι, λέει, την προσφυγή την έκανε ο Υπουργός, με σκοπό να μην πληρωθούν τα 80 εκατομμύρια, ενώ ακριβώς την έκανε αντιθέτως με σκοπό να πληρωθούν τα 80 εκατομμύρια.

Και έρχομαι στο TETRA. Καταγγέλλω, αγαπητοί συνάδελφοι, το ειδικότερο σκάνδαλο του TETRA. Σύμφωνα με τη διαπραγμάτευση που έγινε, η παροχή υπηρεσιών του TETRA κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο περίπου 120 εκατομμύρια ευρώ. Θεωρήθηκε ότι αυτή η σύμβαση είναι ληστρική. Για δέκα χρόνια η SIEMENS θα μας δίνει κάθε μήνα το λογαριασμό –είναι κινητή τηλεφωνία στην ουσία- αλλά μετά από δέκα χρόνια το TETRA παραμένει στην κυριότητα της SIEMENS. Και θα γίνει νέα σύμβαση το 2014, όπου ο Θεός ξέρει για πόσα χρόνια η Ελλάδα θα πληρώνει και πόσα χρήματα θα δίνει!

Τους λέω, λοιπόν,  στην Επιτροπή, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι όταν ήμουν αναπληρωτής Υπουργός το Σεπτέμβριο του 2009, με επισκέφθηκε η EADS, μία θυγατρική εταιρεία της ERICCSON, σοβαρής σουηδικής εταιρείας. Μου είπε το εξής πράγμα: «Να σας κάνουμε TETRA στο Νομό Θεσσαλονίκης -τα TETRA είναι περιορισμένης χωρικής εμβέλειας- αναλόγου εκτάσεως με αυτά του Νομού Αττικής, δικό σας, όχι παροχή υπηρεσιών.»

Τους λέω: «Ρε παιδιά, λεφτά δεν υπάρχουν.» Λένε: «Εμείς θα σας κάνουμε την προσφορά και όποτε έχετε λεφτά, εδώ είμαστε.» «Πόσο, κύριοι;» Η προσφορά ήταν για 12 εκατομμύρια ευρώ. Να πούμε ότι εδώ ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και είχαμε εξειδικευμένες δράσεις και να πάμε στα 20, στα 30, στα 40, στα 50 εκατομμύρια; Εντάξει. Μέχρι τα 120, όμως; Και όχι δικό μας το TETRA! Και δεν ερευνήθηκε. Κανείς δεν το ερεύνησε! Το άφησαν έτσι.

Το αποδεικτικό υλικό βοά για τις ασάφειες της σύμβασης. Οι πάντες! Όλοι μηδέ του Ρηγογιάννη, του τεχνικού συμβούλου που τόσο επικαλείστε, εξαιρουμένου. Λέει ότι η σύμβαση και οι προδιαγραφές ήταν απόλυτα ασαφείς. Τι σήμαινε «απόλυτα ασαφείς»; Ότι ο καθένας τις ερμήνευε όπως ήθελε, ότι υπήρξε καθυστέρηση και το σημαντικότερο ότι δεν ήταν αθώες. Και δεν ήταν αθώες, διότι ταυτόχρονα με την ασάφεια έβαλε προθεσμία είκοσι ημερών για τεστ και δοκιμές των υποσυστημάτων και του συστήματος με τεχνικούς συμβούλους που η εταιρεία που συνέταξε τις τεχνικές προδιαγραφές, η BORDERS, είχε βρει. Ουσιαστικά, στη συνέχεια, όταν χρειάστηκε να κάνουμε τα τεστ, πέρασαν οκτώ μήνες, για να τελειώσουμε τα διάφορα υποσυστήματα.

Αυτό σημαίνει ότι σκοπός ήταν να πάρουμε «γουρούνι στο σακί». «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει»! Η ίδια εταιρεία που συνέταξε τις προδιαγραφές, η ίδια θα μας διέθετε τους τεχνικούς συμβούλους, η ίδια θα έκανε τον έλεγχο. Off-shore εταιρεία με έδρα τη Λευκωσία, η οποία πήρε πακτωλό εκατομμυρίων και δεν ερευνήθηκε αυτό. Πακτωλό εκατομμυρίων, αγαπητοί συνάδελφοι, off-shore εταιρεία και με μέμφεται το πόρισμα, διότι –λέει- δεν επιδείκνυα εμπιστοσύνη στην BORDERS!

Εγώ, κύριοι συνάδελφοι, στις off-shore εταιρείες –δεν ξέρω και πολύ καλά τι είναι αυτές- δεν δείχνω εμπιστοσύνη. Γιατί στη δική μου τη συνείδηση είναι συνυφασμένες με την απατεωνιά και την αθλιότητα. Γι’ αυτό δεν τους έδειχνα εμπιστοσύνη.

Όταν τους είπα «Ερευνήστε ποιοι είναι πίσω από την BORDERS και τα άλλα «τρωκτικά», που πήραν πολλά εκατομμύρια, όπως η ARNON BROOK, η ΜΕΤΡΟΤΕΚ», ξέρετε τι έκαναν; Τίποτα.

Τους είπα ότι είναι απλό το πράγμα. Ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ σήμερα, ο κ. Σπανουδάκης ήταν τότε διευθύνων σύμβουλος του «2004», δηλαδή της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων. Τους είπα «Καλέστε τον» -και πραγματικά τον κάλεσαν- και «ρωτήστε τον με ποιον υπέγραψε τις συμβάσεις». Είναι απλά πράγματα. Αυτός υπέγραψε τις συμβάσεις. Να φωνάξουμε τον πρώτο που υπέγραψε τη σύμβαση και να τον ρωτήσουμε «Ποιοι είναι πίσω από εσένα; Ποιοι είναι οι υπόλοιποι;» και τελειώνει η ιστορία!

Όμως, και η Κυπριακή Δημοκρατία –διότι η BORDERS είχε έδρα τη Λευκωσία- εύκολα θα μας έδινε τα στοιχεία, διότι, απ’ ό,τι ξέρω, συνεργάζεται σε ζητήματα δικαστικής συνδρομής. Τίποτα! Σκοτάδι!

Κατήγγειλα ότι οι τεχνικοί σύμβουλοι κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και προ αυτών πληρώνονταν με αμύθητα ποσά. Όχι οι τεχνικοί σύμβουλοι, όχι οι εργαζόμενοι! Οι εταιρείες, οι οποίες έφερναν στο Δημόσιο τους τεχνικούς συμβούλους. Άκουσον-άκουσον! Ο φθηνότερος στοίχιζε 15 χιλιάδες ευρώ το μήνα και ο ακριβότερος 45 χιλιάδες ευρώ το μήνα. Είπα «Ρε παιδιά, δείτε ποιες είναι αυτές οι εταιρείες, ποιοι είναι οι «ημέτεροι που τα έτρωγαν». Τίποτα!

Όταν τους είπα δε «Ξέρετε, όταν εγώ ήμουν Υφυπουργός και είδα αυτό το χάλι, έφερα μια τροπολογία που έδινε το δικαίωμα στον Αρχηγό της Αστυνομίας και στον υποφαινόμενο να κάνει απευθείας συμβάσεις με τον εργαζόμενο και τα 45 χιλιάδες ευρώ το μήνα έγιναν 4 χιλιάδες!» Καλά, φιλότιμο δεν υπάρχει εδώ μέσα; Βρίσκουν εμένα να σεντράρουν; Φιλότιμο δεν υπάρχει; Τα 45 χιλιάδες έγιναν 4 και, όμως, ουδείς, μα κανείς δεν συγκινήθηκε!

Γιατί δεν ερευνήσατε το γεγονός ότι οι προσκλήσεις, οι οποίες εστάλησαν, προκειμένου να συμμετάσχουν στην αγωνιστική διαδικασία ήταν περιορισμένες. Τρεις όλες κι όλες: SAIC, TRS, TITAN. Ο ΤΙΤΑΝ απεσύρθη. Έμειναν δύο.  Το παιχνίδι παίχτηκε μεταξύ δύο και ποιος δεν εκλήθη; Ο κολοσσός που υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτά τα ζητήματα: η ΒΑΕ, μια μεγάλη εταιρεία, η οποία έχει κάνει το C4I του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν εκλήθη!

Από εκεί και πέρα ουδείς ασχολήθηκε με τις αλλαγές προσώπων στις Επιτροπές που είχαν αρμοδιότητα να αξιολογούν τις προσφορές. Υπάρχει η κατάθεση ενός μακαρίτη τώρα, του Αλέξανδρου Πολυμενόπουλου, σύμβουλου του κυρίου Μαλέσιου, ο οποίος παραιτήθηκε και από το κείμενο της παραίτησης σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της κατάθεσής του προκύπτουν φρικαλέα πράγματα, τα οποία δεν ερευνήθηκαν, κανείς δεν είδε και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Γιατί; Γιατί δεν ήταν ο Μαρκογιαννάκης, κυρίες και κύριοι! Αν ήμουν εγώ σε ένα οποιοδήποτε απ’ αυτά, θα ήμουν εσταυρωμένος αυτή τη στιγμή!

Κατετέθη από αξιόπιστους και σοβαρούς  ανθρώπους ότι το C4I ή το σύστημα ασφάλειας το οποίο χρειαζόμασταν ήταν αξίας 50 εκατομμυρίων ευρώ. Με την παρέμβαση και την εισχώρηση της SIEMENS πήγε στα 250, αυτά που μου ζητάτε να σας δώσω. Περάστε από το γραφείο μου να σας τα δώσω, γιατί τόσα μου ζητάτε. Λέτε ότι έβλαψα 250 εκατομμύρια το Δημόσιο. Τα 50 εκατομμύρια έγιναν 250 εκατομμύρια. Κανείς δεν ασχολήθηκε με το ποιος, πώς, γιατί, πού.

Πάμε παρακάτω. Αγοράζετε ένα σύστημα, αγαπητοί συνάδελφοι, με τέτοια προωθημένη τεχνολογία, που το έμψυχο υλικό των Σωμάτων Ασφαλείας που θα το διαχειρίζονταν ήταν αδύνατο να το ακουμπήσει. Απεδείχθη εκ των υστέρων ότι έτσι συνέβαινε. Ποιος νοσηρός νους, ποιο νοσηρό μυαλό συνέλαβε την ιδέα αγοράς αυτού του συστήματος;

Κύριε Πολύδωρα, σας άκουσα που είπατε ότι ενδεχομένως αγοράσαμε ειρήνη. Να  το πούμε! «Αγοράσαμε ειρήνη. Δώσαμε 250 εκατομμύρια έτσι, για να έχουμε την ησυχία της κεφαλής μας, διότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες που γίνονταν στην Ελλάδα γίνονταν σε μια ευαίσθητη περιοχή, διότι ήταν μετά την 11η Σεπτεμβρίου, διότι είχαμε προβλήματα και τα δώσαμε».

Όχι, για να δικαιολογηθούμε στην κοινή γνώμη για τα σκάνδαλα, για τις αθλιότητες, για τις μίζες, για τους απατεώνες, να πιάνετε δύο ανθρώπους, επειδή δεν ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία, στα δύο μεγάλα Κόμματα και να θέλετε να τους εκτελείτε!

Δεν έχει σημασία, αγαπητοί συνάδελφοι, να σε πουν κακό πολιτικό. Δεν έχει σημασία να  πουν πως είσαι κακός ρήτορας. Δεν έχει σημασία να πουν πως απέτυχες. Μεγάλη σημασία, όμως, έχει να πουν πως είσαι κλέφτης και απατεώνας και ότι έβλαψες τα συμφέροντα  της πατρίδας σου! Εγώ δεν τα έβλαψα τα συμφέροντα της πατρίδας μου, όπως θα σας πω στη συνέχεια!

Συνάδελφοι, ολίγον προ της  υπογραφής της σύμβασης έγινε η πρώτη τροποποίηση. Ποιος ανόητος την υπέγραψε δεν μπορώ να καταλάβω. Ενώ η υποδομή του TETRA, του βασικότερου υποσυστήματος, ήταν ΝΟΚΙΑ και τα τερματικά –δηλαδή τα κινητά- NOKIA, με αίτηση της SIEMENS και της SAIC αλλάζει η υποδομή. Από NOKIA την κάνουν MOTOROLA. Αδύνατη η σύζευξη. Αδύνατη η ανταπόκριση. Έξι μήνες καθυστέρησε  αυτή η ιστορία την εκτέλεση του έργου. Είναι σαν να προσπαθείς να μπολιάσεις πλάτανο με ελιά! Ε, δεν γίνεται! Ίσως τα καταφέρουν κάποια στιγμή οι γεωπόνοι και οι βιολόγοι, αλλά θα περάσουν κάποιοι μήνες.

Αυτή η τροποποίηση ήταν καταστροφική και για έναν άλλο πρόσθετο λόγο: Σήμερα το TETRA, που έχει κάποια προβλήματα είναι εξ αυτού του λόγου. Εάν το AVL, που είναι το σύστημα εντοπισμού οχημάτων, υπολειτουργεί, είναι εξαιτίας αυτού του λόγου.  Και όμως, κανείς δεν ασχολήθηκε με το ποιος το έκανε. Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα.

Κύριοι συνάδελφοι, σε αυτή τη χώρα υπάρχουν  θεσμοί, τους οποίους θα πρέπει να προστατεύουμε ως κόρην οφθαλμού. Ένας απ’ αυτούς τους θεσμούς είναι ο Πρωθυπουργός.

Παρουσιάστηκε κάποιος κύριος ο οποίος έπαιξε το ρόλο του μεσίτη, του εκπροσώπου, όπως θέλετε ονομάστε το, της SAIC στην Ελλάδα. Πήρε 9 εκατομμύρια για δύο χρόνια, πολλά λεφτά. Ένας εργαζόμενος για να πάρει 9 εκατομμύρια πρέπει να ζήσει καμιά δεκαπενταριά ζωές. Ένας Βουλευτής πρέπει να είναι συνέχεια Βουλευτής εκατόν τριάντα χρόνια. Και αυτός τα πήρε μέσα σε δύο χρόνια, επειδή άκουγε στο όνομα «Τρεπεκλής» και δήλωνε φίλος του Πρωθυπουργού. Καμία σχέση. Εγώ είμαι βέβαιος ότι δεν έχει καμία σχέση ο Πρωθυπουργός. Άλλο θέμα αυτό. Οφείλατε να προστατεύσετε τον Πρωθυπουργό και να τον εξετάσετε ως μάρτυρα με κεφαλαία, Ιερά Εξέτασις, και όχι να περάσει αβλαβώς από την Επιτροπή σας, κύριε Πρόεδρε. Δεν επετρέπετο να μην ζητήσετε ούτε καν το καταστατικό της εταιρείας του και δεν επετρέπετο να μην ζητήσετε ούτε καν το ιδιωτικό συμφωνητικό το οποίο υπέγραψε ο ίδιος με τη SAIC. Διότι, όταν ακούει ο λαός ο οποίος πεινά αυτήν τη στιγμή, 9 εκατομμύρια, όχι θα γεμίσει τις πλατείες, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να μπει και εδώ μέσα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Και έρχομαι και στο άλλο το ζήτημα, γιατί πρέπει να τα λέμε όλα. Διαρκούσης της Εξεταστικής Επιτροπής, δημοσιεύθηκε επιστολή του κ. Μάνου στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Μπορεί να διαφωνεί κανείς με το Μάνο, αλλά δεν μπορεί να πει ότι δεν είναι από τους πλέον σοβαρούς και αξιόπιστους ανθρώπους που κυκλοφορούν σ’ αυτήν τη χώρα. Τι έλεγε σ’ αυτήν την επιστολή; Ουσιαστικά έλεγε ότι η SIEMENS και η INTRACOM το 1993 ανέτρεψαν την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, διότι δεν ενέδωσε στην αποκρατικοποίηση του Ο.Τ.Ε. Αυτό έλεγε. Μιλούσε για τον κ. Συμπιλίδη και τα σχετικά. Δεν έπρεπε η Επιτροπή σας, αγαπητοί συνάδελφοι, να καλέσει τον κ. Μάνο να του πει: «Τι είναι αυτά που λέτε; Εδώ ψάχνουμε φραγκοδίφραγκα και μας λέτε ότι η SIEMENS ανέτρεψε Κυβέρνηση νομίμως εκλεγείσα;». Δεν έπρεπε να καλέσει τον κ. Συμπιλίδη, να καλέσει τη SIEMENS και να πει: «Τι είναι αυτά που λέτε εδώ πέρα;». Στα πλαίσια της συναλλαγής ήταν αυτά. Θα μπορούσα να αναφέρομαι μέχρι το πρωί σε ειδικότερα θέματα από τα οποία καταφαίνεται ότι μέρος της Επιτροπής τουλάχιστον κατέστη επιλήσμον των καθηκόντων. Εγώ ήμουν ο στόχος.

Θέλω να μπω τώρα κατευθείαν στην ουσία του C4I. Πήγα το 2004, αλλά θα ήθελα πιο μπροστά να πω και κάτι άλλο, το οποίο με πλήγωσε βαθύτατα. Όταν πήγα στην Επιτροπή, το πρώτο πράγμα που είπα, κύριοι συνάδελφοι, ήταν: «Οι λογαριασμοί μου στη διάθεσή σας». Έχω τα έγγραφα και θα τα καταθέσω στη συνέχεια. «Οι λογαριασμοί μου, να τους ανοίξετε όποτε θέλετε, των παιδιών μου, της γυναίκας μου, το πόθεν έσχες και τα σχετικά». Εάν παρίστατο ανάγκη, αγαπητέ συνάδελφε του ΚΚΕ, να ανοιχτεί ο λογαριασμός μου, τι έπρεπε να γίνει μετά τη ρητή αυτή δέσμευση; Εάν δεν σας κάλυπτε η ρητή δήλωσή μου στα Πρακτικά, δημόσιο έγγραφο, έπρεπε να με πάρετε με πλήρη μυστικότητα ένα τηλέφωνο να μου πείτε: «Κύριε Μαρκογιαννάκη, θέλουμε και αυτήν την εξουσιοδότηση της κόρης σας, του γιου σας, του εγγονού σας». Αντ’ αυτού, είδα μία μέρα τη φωτογραφία μου μαζί με άλλους εννέα στις εφημερίδες: «Ανοίγουν οι λογαριασμοί των υπόπτων». Με ποιο δικαίωμα;

Και η μεγαλύτερη αθλιότητα ξέρετε ποια ήταν; Ότι, ενώ ελέγετο ότι θα είναι όλοι οι Υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Εθνικής Άμυνας οι οποίοι διετέλεσαν Υπουργοί από το 2001 μέχρι το 2009, υπήρχαν εξαιρέσεις. Δεν υπήρχαν, κύριε  Πρόεδρε της Επιτροπής; Γιατί δεν ανοίξατε το λογαριασμό των υπολοίπων; Γιατί δεν ανοίξατε το λογαριασμό του κ. Χρυσοχοΐδη; Καμία μομφή, καμία υπόνοια, ήταν Υπουργός όμως και αυτός, όπως ήμουν κι εγώ. Και εγώ δεν έχω σφραγίδα ατιμίας εδώ και ο άλλος να έχει σφραγίδα εντιμότητας. Γιατί του κ. Φλωρίδη; Γιατί του κ. Τσεβδεκίδη; Και γιατί εμένα; Σας είπε κανείς πως είμαι άτιμος; Σας είπε κανείς πως είμαι κλέφτης; Σας είπε κανείς πως είμαι χαραμοφάης; Δόξα τω Θεώ, όταν μπήκα εδώ μέσα, φτασμένος επιστήμονας και επαγγελματίας ήμουν και τα έδωσα για την πολιτική. Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, η εξαίρεση αυτή; «Εσείς, κύριε  Μαρκογιαννάκη, που κάνατε αυτήν τη δήλωση πρέπει να κρεμαστείτε στα μανταλάκια», για να ικανοποιήσουμε δεν ξέρω ποιους.

Όταν πήγα, λοιπόν, το 2004, δεν άργησα να καταλάβω ότι ήταν μια ωρολογιακή βόμβα το C4I, το οποίο κινδύνευε να εκραγεί με φοβερές συνέπειες, διότι ξέραμε πάρα πολύ καλά όλοι μας τι θα γίνει, εάν είχαμε αυτήν την έκρηξη, με δεδομένο ότι εμείς προτάσσαμε ως άμυνα στις αιτιάσεις ότι δεν θα έχουμε ασφαλείς Ολυμπιακούς Αγώνες μεταξύ των άλλων ότι έχουμε και το τελειότερο σύστημα ασφαλείας το οποίο υπήρξε ποτέ στον κόσμο. Το ακριβοπληρώσαμε και λέγαμε ότι αυτό το σύστημα δεν πρόκειται να λειτουργήσει ενδεχομένως. Καταλαβαίνετε τι θα συνέβαινε.

Θα καταθέσω σε λίγο τις πρώτες έγγραφες αναφορές τις οποίες είχα από τη ΔΑΟΑ, όπου καταφαίνεται όλο το πρόβλημα το οποίο υπήρχε και προπάντων το εξής απίστευτο, κύριοι συνάδελφοι. Στις 10 του Απρίλη του 2004 έπρεπε το σύστημα CORPORA, δηλαδή το σώμα του συστήματος, να μας παραδοθεί για να γίνουν οι έλεγχοι και τα σχετικά. Όταν πήγα, κύριε  Πρόεδρε, κύριε Κακλαμάνη, δεν ήταν ούτε το 10% κατασκευασμένο. Και όχι μόνο αυτό. Το χειρότερο απ’ όλα, ενημερωτικό από τη ΔΑΟΑ: «Από τις ενενήντα τέσσερις υποδομές επί ή εντός των οποίων θα έπρεπε να τοποθετηθεί το C4I είχαν παραδοθεί μόνο οι τέσσερις και η SAIC με εξώδικα, με διαμαρτυρίες έλεγε ότι δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά της». Έλεγε: «Παρακαλώ, παραδώστε μου τις υποδομές, τα κτίρια και τα σχετικά».

Και ερωτώ: Τι έπρεπε να γίνει; Μου λένε: «Να καταγγείλετε τη σύμβαση». Σοβαρολογείτε; Πρώτα απ’ όλα, έγινε και η εξής αθλιότητα. Εγώ δεν ήμουν αρμόδιος ούτε για να καταγγείλω ούτε να διαπραγματευτώ. Εγώ είχα την αρμοδιότητα ως επικεφαλής πενταμελούς επιτροπής από γενικούς γραμματείς να παρακολουθώ την εξέλιξη του έργου και ήταν στην αρμοδιότητά μου και η ΔΑΟΕ, η οποία είχε κάνει τα σχέδια για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων.

Εκείνος ο οποίος, αγαπητέ κύριε Βαλυράκη, επειδή το λέτε εκατόν πενήντα φορές ότι δεν κατήγγειλα, είπα ψέματα ή τα σχετικά, είχε την αρμοδιότητα να καταγγείλει ήταν ο κ. Σπηλιωτόπουλος ως Υπουργός Εθνικής Αμύνης, στην αρμοδιότητα του οποίου είχατε υπαγάγει το έργο και ο οποίος είχε σύμβουλο τον κ. Ζορμπά, Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Και αν μου καταλογίζετε το οτιδήποτε, θα μπορούσα να σας πω: «Αναζητήσατε τον υπεύθυνο». Δεν το κάνω όμως, γιατί η αλήθεια είναι ότι με εμπιστεύτηκαν οι άνθρωποι, με σεβασμό με αντιμετώπισαν, ό,τι εισηγούμην το έκαναν δεκτό. Αλλά εισηγούντο σωστά.

Δεν μπορούσα να θέσω σε κίνδυνο την αξιοπρέπεια της χώρας. Λέτε σε κάποιες καταθέσεις ότι «όποιος διαπραγματεύεται, πρέπει να έχει νεφρά». Νεφρά έχω -και το ξέρετε πάρα πολύ καλά, γιατί είστε Χανιώτες- και πολύ δυνατά, τόσο δυνατά όμως που να αντέξουν τον εξευτελισμό της πατρίδας μου, δεν τα έχω. Αν τα έχετε εσείς, να πάτε να διαπραγματεύεστε εσείς. Εγώ να οδηγήσω τη χώρα στην ταπείνωση και στον διασυρμό με το να φύγουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες να πάνε στο Σύδνεϋ, όπως το ζητούσαν τότε πολλοί, δεν θα το έκανα και δεν θα το έκανα ποτέ.

Όσον αφορά αυτό το οποίο μου λέτε: «Γιατί έγινε η προσωρινή παραλαβή;», διαβάστε τις καταθέσεις αυτών οι οποίοι αντικειμενικά ενημερώνουν και λένε. Πρώτα απ’ όλα, την εισήγηση τη δέχτηκα από το Σπανουδάκη, το κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος με ένα έγγραφο πραγματικά δραματικό μου έλεγε: «SOS, προσωρινή παραλαβή, χανόμαστε» και από τους τρεις νομικούς, το νομικό σύμβουλο του κράτους, τον Αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου που είχα στο γραφείο μου, το νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τον επί συμβάσει δικηγόρο που είχα στο Υπουργείο επάνω, τον οποίο είχατε προσλάβει εσείς ως Κυβέρνηση, αξιόλογοι, σεβαστοί όλοι και μου το εισηγήθηκαν εσπευσμένα.

Και εδώ έχω την κατάθεση του Κωνσταντινίδη, την οποία διάβασα την προηγούμενη φορά. Ο Στρατηγός Κωνσταντινίδης, τον οποίο είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ Στρατηγό, ήταν ένας άξιος άνθρωπος, σεμνός, εργατικός, έντιμος, ταπεινός, χαμηλών τόνων. Αυτός ήταν η ψυχή των Ολυμπιακών Αγώνων και λέει στην κατάθεσή του: «Το σταυρό του μαρτυρίου το 2004 τον έφερε ο Μαρκογιαννάκης, ο οποίος από τη μια μεριά προστάτευσε τα συμφέροντα του Δημοσίου και από την άλλη δεν άφησε τη χώρα να διασυρθεί». Και λέει ο Τρεπεκλής, για τον οποίο δεν λέω ωραία λόγια, ότι: «Ευτυχώς ήταν ο Μαρκογιαννάκης, γιατί έκανε πράγματα και θάματα». Διότι, όταν πήγα, εκτός από την καθυστέρηση,  αγαπητοί συνάδελφοι, τι άλλο πρόβλημα υπήρχε; Οι Δήμαρχοι να ξηλώνουν, τα δικαστήρια να δίνουν προσωρινές διαταγές, οι διάφορες κοινωνικές ομάδες να αντιδρούν και να γίνομαι εργοδηγός και να γίνομαι εργολάβος, δικηγόρος και να τρέχω από εδώ και από εκεί. Το Ολυμπιακό Χωριό, νούμερο 1 στόχος. Πήγα και είδα σεληνιακού τοπίου εικόνα και λέω: «Εδώ θα γίνουν Ολυμπιακοί; Εδώ θα μείνουν δεκάδες χιλιάδες αθλητές; Πού είναι η ασφάλεια». Πλησίαζαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Απολύτως τίποτα. Αλλά η πιο αξιόλογη μαρτυρία δεν είναι ούτε του κ. Κωνσταντινίδη ούτε του κ. Τρεπεκλή, είναι ενός κυρίου Κάππου, τεχνικού συμβούλου, τον οποίο δεν γνωρίζω και ο οποίος, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, ξέρετε τι λέει;

Λέει το εξής: «Οι βλάκες οι οποίοι έκαναν τις συμβάσεις και όρισαν ότι πρέπει το έργο να παραδοθεί στις 28 Μαΐου και οι υποδομές τελείωναν τον Αύγουστο» οδηγήσαν τα πράγματα στο να έρχεται η SAIC να μας ζητάει να μπει μέσα. Αυτός ήταν σύμβουλος. Ζητούσαμε με τη SAIC να μπούμε μέσα για να κάνουμε το C4I και οι εργολάβοι μας έδιωχναν και έλεγαν: «Όταν τελειώσουμε θα μπείτε». Στο τέλος ξέρετε τι λέει; «Ευτυχώς, ήρθε ο Μαρκογιαννάκης που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους». Τα καταθέτω γιατί μπορεί να χρειαστεί να τα πάρετε. Είναι το «Βήμα της Κυριακής».

Και όχι μόνο αυτό, ήταν ο μόνος που μας έλεγε τι να κάνουμε, αλλά προφανώς πλήρωσε αυτή του την εντιμότητα και την εργατικότητα. Έτσι λέει: «Την είχα πληρώσει, γιατί όταν πήγαμε στην επαναδιαπραγμάτευση έθεσα ένα σοβαρό θέμα. Είπα ότι είναι αδιανόητο το TETRA μετά το 2014 να επανέλθει στη SIEMENS. Σύμβαση leasing να μετατραπεί και να μπει στα ελληνικά χέρια».

Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι υποχρέωσα τη SAIC να πληρώσει από την ώρα που ξεκίνησε μια επαναδιαπραγμάτευση μέχρι το τέλος, είκοσι εννιά μήνες από 100.000 ευρώ το μήνα, κύριε Πρόεδρε, είχε κάνει έξαλλους κάποιους. Εγώ δεν αποκλείω αυτός ο μεγάλος δημοσιογράφος που προέκυψε στα Χανιά να έχει κάποια σχέση με μια ταλαιπωρία που είχα στη συνέχεια.

Εν πάση περιπτώσει, όμως, το θέμα είναι ότι εγώ έκανα Ολυμπιακούς Αγώνες που δεν μάτωσε μύτη. Είμαι περήφανος γι’ αυτό. Κανείς, μα κανείς, δεν μου το αναγνωρίζει. Δεν πειράζει! Η συνείδησή μου μου το αναγνωρίζει. Είμαι περήφανος γι’ αυτό που προσέφερα στην πατρίδα μου.

Είμαι περήφανος γι’ αυτό που έκανα και αν αύριο το πρωί ξαναβρισκόμουν στην ίδια θέση, το ίδιο θα έκανα, αν ήξερα ότι θα βρεθούν σαράντα επιτροπές μ’ αυτή τη νοοτροπία και μ’ αυτή τη σκέψη να με οδηγούν σ’ αυτή την απίστευτη ταλαιπωρία.

Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι ότι με φοβίζει οτιδήποτε, εγώ ξέρω ποιοι δικάζονται. Έχω κάνει πολλά χρόνια και στην Έδρα και κάτω από την Έδρα. Ο αθώος δεν δικάζεται ποτέ. Ο ένοχος ελπίζει ότι μπορεί να τη γλιτώσει. Γι’ αυτό και δεν με φοβίζει τίποτα. Γι’ αυτό λέω ότι υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα παραφράζοντας τη φράση ενός Γερμανού που πήγε ο αυτοκράτορας να του πάρει το περιβόλι και του είπε ότι υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο. Υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα και δεν με φοβίζει τίποτα.

Όμως, είναι άδικο, είναι παράλογο το να πηγαίνεις σ’ ένα χώρο που βρίσκονται οι άνθρωποί σου και να τους βλέπεις να σε κοιτάνε στα μάτια, να θέλουν να σε ρωτήσουν γύρω από το ζήτημα, να ντρέπονται, όμως, να φοβούνται και να σε λυπούνται μην σου ανοίξουν πληγές. Είναι αλητεία, είναι βρωμιά! Πώς να το κάνουμε;

Έρχομαι στο τελευταίο στάδιο…

Παραλαβή C4I. Με δυο κουβέντες θα τελείωνα λέγοντάς σας ότι αυτός που έγραψε το κατηγορητήριο προφανώς κάποια στιγμή πέρασε έξω από τη Νομική. Αυτά είναι τα νομικά του, διότι λέει ότι δεν έδειξα τη δέουσα επιμέλεια. Απέναντι της επιμελείας είναι η αμέλεια. Άρα, λειτούργησα από αμέλεια.

Θα έπρεπε όμως να ξέρετε –οι νομικοί το ξέρουν εδώ μέσα- ότι κακούργημα από αμέλεια δεν υπάρχει. Τα κακουργήματα θέλουν μόνο δόλο. Δεν σταματώ όμως εκεί. Εδώ επιδείχθηκε η μεγαλύτερη αθλιότητα που μπορούσε να επιδειχθεί.

Τι είχε συμβεί όταν πήγα; Ο κ. Πολύδωρας είχε υπογράψει αλλαγή της σύμβασης, ορθώς κατά τη γνώμη  μου. Δεν έχει σημασία, δεν το υπέγραψα εγώ και δεν το κρίνω. Είχε συσταθεί η Αρμόδια Επιτροπή. Την επέλεξαν ο κ. Πολύδωρας και ο κ. Παυλόπουλος. Είχαν παραληφθεί από τις επιτροπές όλα τα υποσυστήματα και το σύστημα συνολικά. Κατά νόμο, τον ΠΔ284/89, προκειμένου να γίνει οριστική η παραλαβή, όταν έχουμε ελλείψεις και αποκλίσεις που τις εξισώνουμε με χρήμα ή όταν είναι κατά πλειοψηφία η απόφαση επί ελλείψεων και αποκλίσεων, πρέπει να εγκριθεί από τον έχοντα την οικονομική εξουσία Υπουργό.

Είχε εγκρίνει λοιπόν ο κ.Πολύδωρας περίπου είκοσι, είχε εγκρίνει και ο κ. Παυλόπουλος δυο και τα βρήκα στα συρτάρια ως μη έδει. Δεν ήταν δική μου δουλειά. Επί άλλων Υπουργών έγιναν οι παραλαβές και με επιτροπές που είχαν συστήσει αυτοί. Τι να κάνω όμως; Να τις αφήσω στο συρτάρι; Δεν είμαι από τους Υπουργούς εκείνους που κάνουν αυτές τις δουλειές. Εγώ πιστεύω ότι ο Υπουργός πρέπει να παίρνει αποφάσεις.

Τι έκανα λοιπόν; Κάλεσα την Επιτροπή διότι πράγματι κάποιοι τεχνικοί σύμβουλοι είχαν άλλη άποψη. Η Επιτροπή μου είπε «έτσι είναι το σωστό διότι έπρεπε, με την τροποποίηση που έγινε, η εκπαίδευση που θα ακολουθούσε της παραλαβής να τελειώσει και εν συνεχεία να γίνει κάτι που έπρεπε να έχει γίνει για να είμαστε τυπικά εντάξει, η λεγόμενη παραμετροποίηση».

Κύριε Βαλυράκη, καλώ τον κ. Ρηγογιάννη στο γραφείο μου, τον πρώτο τη τάξει τεχνικό σύμβουλο που μου είπε τι; Από αυτό βγαίνει η αγωνία μου γιατί ήθελα να δω τι θα κάνω. Μου είπε λοιπόν «Πράγματι δεν είναι σωστή η παραλαβή γιατί δεν έχει γίνει η παραμετροποίηση και τεστ του συστήματος». Έπρεπε να το λειτουργούν ταυτόχρονα χίλια διακόσια άτομα. Εγώ ήξερα το Σόλτ Λέικ και τους σημερινούς Ολυμπιακούς όπου ένα σύστημα με εκατόν είκοσι χρήστες έπεσε στους πενήντα.

Έστειλα λοιπόν χαρτί στην Επιτροπή non paper. Φαίνεται όμως ότι ο Θεός με αγαπούσε υπερβολικά εκείνη την ημέρα. Χωρίς να τον παρακαλέσω έβαλε το χέρι του μόνος του και συνέβη το εξής. Το non paper παίρνει αριθμό πρωτοκόλλου! Έτσι διεσώθην.

Η απάντηση εδόθη εγγράφως και με πρωτόκολλο. Μου είπαν «δεν τα κάναμε αυτά, διότι δεν έχουμε εκπαιδευμένο προσωπικό». Εδώ θέλω να σταθώ και να πω δυο κουβέντες. Με την εκπαίδευση του προσωπικού συνέβαινε το εξής πράγμα.

Ας πάμε σε επίπεδο αυτοκινήτου. Θέλουμε να μάθουμε να οδηγούμε. Η εκπαίδευση έπρεπε να γίνει πρακτικά επί του συστήματος. Αν πούμε σε κάποιον «Δώσε μου το αυτοκίνητό σου να μάθω οδήγηση», θα μας πει «Μάθε πρώτα να οδηγείς και μετά έλα να το πάρεις». Έτσι λοιπόν ήθελαν να γίνει πρώτα η παραλαβή και εν συνεχεία η εκπαίδευση. Εκεί ήταν όλο το μπέρδεμα.

Εγώ όσον αφορά τα υποσυστήματα, που έκρινα ότι δεν ήταν μεγάλο το κακό γιατί απλώς αυτοδέσμευα κάποιες εγγυητικές επιστολές, χωρίς να δώσω χρήματα όπως λέτε, αποδέχτηκα πέντε έξι υποσυστήματα. Χρήματα δεν έδωσα.

Όταν όμως ήρθε η ώρα του συστήματος, που έχουμε πλέον τη διασύνδεση, δεν το παίρνω το υποσύστημα διότι τότε έπρεπε να δώσουμε 36 εκατομμύρια για να συμπληρωθεί το τίμημα και θα έπρεπε επιπλέον να δώσουμε και μια εγγυητική επιστολή 20 εκατομμυρίων. Εγώ δεν έκανα αυτό. Έστειλα τις επιστολές και πήρα αυτές τις απαντήσεις.

Και λέτε το εξής απίστευτο. «Παρέλαβε, λέει, υποσυστήματα που δεν παρέλαβε ο κ. Παυλόπουλος με τον κ. Χηνοφώτη». Δεν το διαβάσατε καλά και για αυτό θα έπρεπε σ’ αυτή την Επιτροπή να πάνε άνθρωποι που και να διαβάζουν ξέρουν και εννοούν αυτά που διαβάζουν.

Ξέραμε το εξής πράγμα. Ο κ. Παυλόπουλος δεν απέρριψε τίποτα. Ενέκρινε όλο κι όλο ένα υποσύστημα στα δύο χρόνια, ο δε κ. Χηνοφώτης έκανε το εξής. Δεν είχε το δικαίωμα ούτε να εγκρίνει ούτε να απορρίπτει. Εξέφραζε απλά γνώμη στο εισηγητικό που διακινούνταν.

Πήρε λοιπόν ένα εισηγητικό ο κ. Χηνοφώτης και πράγματι σ’ ένα λιμάνι από τα πολλά του υποσυστήματος 14 είπε «έχω διαφορετική άποψη». Του απαντάει η Επιτροπή και τον κάνει λιώμα κυριολεκτικά στην απάντηση που δίνει. Εγώ έχω τις δυο θέσεις αυτές και σκέφτομαι με ποιου το μέρος να πάω, διότι αν έκανα καταγγελία και πήγαινα στη συνέχεια στη Διαιτησία θα χορεύαμε τσάμικο με τους αναστενάρηδες στα κάρβουνα. Διότι θα πηγαίναμε και θα μας έλεγε το Διαιτητικό Δικαστήριο «Οι δικοί σας άνθρωποι είπαν ότι είναι OK».

Εγώ εμπιστευόμουν αυτές τις επιτροπές, γιατί ήταν έντιμοι άνθρωποι τους οποίους γνώριζα από την προηγούμενη θητεία μου. Εμπιστευόμουν προπαντός δυο από αυτούς, το διευθυντή της Αστυνομίας και τον Βασιλάτο του Λιμενικού Σώματος. Τους είχα απόλυτη εμπιστοσύνη και δεν ήθελα να πάω στη Διαιτησία γιατί θα χάναμε, θα συντριβόμασταν.

Αντιστρέψτε τους όρους. Ας υποθέσουμε πως αυτή η Επιτροπή Παραλαβής ήταν υπάλληλοι της SAIC, οι οποίοι το έβγαζαν άχρηστο το σύστημα. Πηγαίναμε στη Διαιτησία και η SAIC μας ζητούσε χρήματα, και εμείς λέγαμε «οι δικοί σας υπάλληλοι το έβγαλαν άχρηστο», θα κέρδιζε ποτέ η SAIC; Ασφαλώς όχι.

Τι συνέβη λοιπόν διαρκούσης της εξεταστικής επιτροπής;

Στέλνει ο κ. Βαλυράκης μία επιστολή στον Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον κ. Ρούσσο Παπαδάκη, την οποία ενεφάνισε ως πορισματική αναφορά, ενώ ήταν προσωπική, δική του επιστολή, την οποία είχε γράψει κάποιος νομικός, προφανώς, διότι είχε νομικές ορολογίες, και εξ όσων γνωρίζω, ο κ. Βαλυράκης δεν είναι νομικός. Εκεί έλεγε το εξής πράγμα, για να ενοχοποιήσει εμένα: «Να ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον των μελών της Επιτροπής Παραλαβής για απιστία». Οπότε αν ησκείτο ποινική δίωξη εναντίον αυτών για απιστία, ένα πρόκριμα και σε βάρος μου θα υπήρχε, άνετο.

Τι απήντησαν οι εφέτες ανακριτές; «Να κάνετε τη δουλειά σας, κύριε Βαλυράκη,  και η Δικαιοσύνη ξέρει τι να κάνει». ΄Εκτοτε έχει περάσει ένας χρόνος και καμία ποινική δίωξη εναντίον των μελών της Επιτροπής δεν ησκήθη. Πρόκριμα πρώτον, υπέρ της θέσεώς μου.

Δεν σταματήσατε όμως, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, μόνον εκεί. Κάνατε το λάθος να βάλετε αυτή την «πορισματική αναφορά», στην ουσία την προσωπική επιστολή σας, μέσα στο πόρισμα ως πορισματική αναφορά. Ψέμα! Ήταν επιστολή προσωπική, δική σας, και δεν έπρεπε να είναι μέσα στο πόρισμα.

Και τρίτον, ομιλώντας στη Βουλή την προηγούμενη φορά τη χαρακτηρίσατε και πάλι «πορισματική αναφορά», ενώ δεν είναι πορισματική αναφορά.

Τελειώνω με το εξής. Συνέβη κι ένα δεύτερο. Για να δούμε ποιος έχει το δίκιο τελικά. Ο κ. Χρυσοχοΐδης -και καλά έκανε- διέταξε ΕΔΕ για τους αξιωματικούς οι οποίοι παρέλαβαν τα υποσυστήματα και το σύστημα. Ξέρετε ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Εγώ πιστεύω ότι ένας αντιστράτηγος της Αστυνομίας που την έκανε για τους αστυνομικούς κι ένας υποναύαρχος του Λιμενικού -ξέρουμε δα πώς λειτουργούν τα Σώματα Ασφαλείας- την εικαζόμενη βούληση του πολιτικού προϊσταμένου προφανώς θα έχουν στο μυαλό τους. Κι όμως έβγαλαν πορίσματα που είπαν ότι οι αξιωματικοί έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τι έπρεπε, λοιπόν, να κάνω και ποιος έχει το δίκιο; Ο κ. Βαλυράκης, ο οποίος στηρίζεται στην άποψη κάποιων τεχνικών συμβούλων που δεν ήθελαν να τελειώσει το σύστημα, γιατί η «παχιά αγελάδα» αρμεγόταν με παχυλούς, μηνιαίους μισθούς; Κι όταν εμένα ο κ. Ρηγογιάννης μου είπε ότι «για να σας κάνω μία πλήρη έκθεση θέλω να μου δώσετε 700.000 ευρώ για την εταιρεία στην οποία εργάζομαι, την Pricewaterhouse» κι άκουσα για τις 700.000, λέω: «Αυτός εδώ θέλει να μου πάρει λεφτά. Δεν ήρθε για να με συμβουλεύσει». Και γι’ αυτό άκουσα τους έντιμους Έλληνες αξιωματικούς, αυτούς που είναι διαπιστευμένοι να εκπροσωπούν τη χώρα και να προστατεύουν τα συμφέροντά της, γι’ αυτό άκουσα τους έντιμους Έλληνες δικαστές οι οποίοι είπαν ότι «καλά έκαναν τη δουλειά τους» και γι’ αυτό άκουσα αυτό που έβγαλε η πειθαρχική διαδικασία, που είπαν ότι «πολύ καλά έκαναν τη δουλειά τους».

Κύριοι συνάδελφοι, δεν με ενδιαφέρει το αν θα πάω στο δικαστήριο. Θέλω να πάω, σε τελευταία ανάλυση, διότι το πιστοποιητικό το οποίο θα πάρω  από εδώ η κοινωνία έξω δεν ξέρω κατά πόσο θα το μετρήσει. Καλώς ή κακώς, μας έχει κατατάξει όλους μας στον ίδιο παρονομαστή. Λέει: «Εκεί μέσα κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Ο ένας κουκουλώνει τον άλλον».

Ειλικρινά σας λέω ότι ένα πράγμα με προβληματίζει: αυτή η απίστευτη, η τραγική, η απαράδεκτη, η εσκεμμένη καθυστέρηση από το Γενάρη μέχρι σήμερα. Αν είχε κινηθεί η διαδικασία τότε, το Γενάρη, θα είχε τελειώσει η ιστορία. Ή θα ήμουν τώρα στο Ειδικό Δικαστήριο, να απολογούμαι ενώπιον τακτικών δικαστών που σέβομαι ή θα είχε πάει η υπόθεση στο αρχείο κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Τώρα την αφήσαμε επτά μήνες πίσω, για να με πάτε υπόδικο ενδεχομένως στις εκλογές. Αυτό είναι ατιμία πρώτου μεγέθους, την οποία δεν θα ανεχθώ. Θα κάνω κι εγώ ό,τι μπορώ για να προστατεύσω την τιμή…

Κύριοι συνάδελφοι, εμένα δεν με ενδιαφέρει, όπως σας είπα και προηγουμένως, να μου πείτε ότι είμαι κακός πολιτικός. Σε τελευταία ανάλυση, αυτή είναι η μοίρα του πολιτικού, το να δέχεται και την πιο σκληρή κριτική. Έχω βάλει στη ζωή μου μια «κόκκινη γραμμή» από το σπίτι, από τους γονείς μου. Πώς να το κάνουμε; Εγώ δεν πήγα στο Χάρβαρντ, ούτε στο Γιέιλ, ούτε σε πανεπιστήμια περιωπής. Όμως εκείνοι που με σπούδασαν μου είπαν δύο πράγματα: «να είσαι έντιμος και εργατικός». Αυτά μου είπαν. Και τα τηρώ μετ’ ευλαβείας αυτά. Δεν ανέχομαι λοιπόν κανέναν να με τσαλακώνει σ’ αυτά.  Μπορείτε να το καταλάβετε; Αν δεν μπορείτε, κάντε ό,τι νομίζετε.

Ευχαριστώ πολύ.

Share

Αναρτήθηκε την Πέμπτη, 21 Ιουλίου, 2011 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV