Εγγραφή: Αναρτήσεις | Σχόλια |
buy essay
buy essay

Κατηγορία: ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ

Συζήτηση στην Βουλή κατά την διάρκεια επίκαιρης ερώτησης για την καθυστέρηση της απονομής της Δικαιοσύνης

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Σας λέω ειλικρινά ότι η κατάθεση της ερώτησης την οποία συζητάμε δεν είχε ελεγκτικό σκοπό. Προπάντων, δεν ήθελα να ελέγξω τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, διότι ασφαλώς είστε οι τελευταίοι που έχετε ευθύνη για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα στον τομέα της δικαιοσύνης, που πλέον μπορούμε να μιλούμε για αρνησιδικία.

Θέλω επίσης να σας πω ότι προσωπικά εκφράζω μια αγωνία -και δικαιούμαι να την εκφράσω λόγω ειδικών συνθηκών προς το πρόσωπό μου- μια αγωνία που είναι και ολόκληρης της κοινωνίας, γιατί όταν ο ένας πυλώνας της δημοκρατίας που είναι η δικαιοσύνη –που κατά την άποψή μου είναι και ο σοβαρότερος- χωλαίνει, τότε χωλαίνει όλη η δημοκρατία.

Αυτή τη στιγμή η κατάσταση έχει φτάσει σε απαράδεκτο σημείο. Δεν θα μιλήσω για τις εκατομμύρια πλέον υποθέσεις που στοιβάζονται στα διάφορα δικαστήρια. Μόνο στα διοικητικά δικαστήρια οι υποθέσεις είναι γύρω στις πεντακόσιες χιλιάδες, για να μη μιλήσουμε και για τα ποινικά δικαστήρια, τα πολιτικά δικαστήρια ή οπουδήποτε αλλού υπάρχει δικαιοδοτική εξουσία.

Εκείνο που με τρομάζει είναι ότι το πρόβλημα μεγαλώνει και δεν μεγαλώνει απλώς λόγω των πρόσφατων κινητοποιήσεων δικηγόρων και δικαστών –γιατί βέβαια το πρόβλημα έχει μεγαλύτερη έξαρση- αλλά γενικότερα από χρόνο σε χρόνο, ό,τι και αν κάνει το κράτος ή το Υπουργείο Δικαιοσύνης, όποια μέτρα και αν λαμβάνονται, δεν υπάρχει αποτέλεσμα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι περισσότερες υποθέσεις έρχονται για να εκδικαστούν και λιγότερες τελειώνουν, με την έκδοση απόφασης ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Αποτέλεσμα; Η απογοήτευση του πολίτη. Ο μέσος πολίτης, ο αδικούμενος πολίτης, αυτός που προσπαθεί να βρει το δίκιο του μέσω της δικαιοσύνης απογοητεύεται και δεν εμπιστεύεται πλέον τη δικαιοσύνη, όταν εκδίδεται μία απόφαση μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, όταν σοβαρά ποινικά αδικήματα εκδικάζονται μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, όταν πλημμελήματα παραγράφονται πλέον, όταν η ποινή δεν επιτελεί το σκοπό της. Γιατί τι ωφελεί μία ποινή που θα επιβληθεί σε κάποιον μετά από δέκα ή δώδεκα χρόνια, που είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες και οι κοινωνικές και οι προσωπικές;

Αυτό, λοιπόν, το τεράστιο πρόβλημα έρχεται η Πολιτεία κάθε τόσο και προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με διάφορα μέτρα, με διάφορους τρόπους, για τους οποίους θα μιλήσω στη δευτερολογία μου.

Εκτιμώ, κύριε Υπουργέ, ότι εσείς, ως άνθρωπος του εγνωσμένου κύρους και ήθους, ως άνθρωπος ο οποίος είναι της μαχόμενης δικηγορίας, που έχετε ζήσει το δικαστήριο και έχετε ζήσει και την κοινωνία, θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα σε σωστές βάσεις, διότι αν δεν το δούμε με τρόπο διαφορετικό απ’ αυτόν που το βλέπαμε μέχρι σήμερα, πολύ φοβάμαι ότι το κακό θα διαιωνίζεται, το πρόβλημα θα μεγαλώνει, η δικαιοσύνη θα χωλαίνει, η δημοκρατία θα χωλαίνει.

Κύριε Υπουργέ, με προλάβατε σε ό,τι έχει να κάνει με τους υπαλλήλους των δικαστηρίων, όπου θα πρότεινα αυτό το οποίο είπατε, μια συνεργασία με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ούτως ώστε να καλυφθεί ένα μέρος τουλάχιστον των κενών από αυτούς οι οποίοι τώρα τίθενται σε διαθεσιμότητα, όπως ονομάζουμε το μέτρο.

Επίσης, ξέρω ότι το Σάββατο εγκαινιάζετε στα Χανιά τη νέα Δικαστική Φυλακή. Υπάρχει μεγάλη έλλειψη και διοικητικού και φυλακτικού προσωπικού. Συζητώντας προχθές στα Χανιά με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των εργαζομένων, καταλήξαμε ακριβώς στο να σας ζητήσουμε και να προτείνουμε, στα πλαίσια της κινητικότητας, όπως ονομάζεται τώρα με τις καινούργιες λέξεις στο πολιτικό λεξιλόγιο -τι να κάνουμε;- να εκπαιδεύσουμε με ταχείες διαδικασίες και να πάνε να πλαισιώσουν τα κενά τα οποία θα δημιουργηθούν.

Κύριε Υπουργέ, σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτεία και η ελληνική κοινωνία, κατά την εκτίμηση τη δική μου, είναι το πρόβλημα της διαφθοράς. Είναι μέγα το πρόβλημα καθέτως και οριζοντίως, η δημόσια διοίκηση έχει εμποτιστεί και δεν είναι δυνατόν με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα τα δικαστήριά μας σε καμία περίπτωση να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Ταχείες διαδικασίες ναι, σωστές αποφάσεις ναι, ούτως ώστε η ποινή που θα επιβάλλεται να επιτελεί και το σκοπό της, την ειδική και τη γενική πρόληψη. Διότι, όπως ξέρετε, δεν είναι τιμωρία αλλά είναι ποινή αυτό που είπα προηγουμένως. Πώς θα γίνει αυτό, όταν επιβάλλεται μια ποινή μετά από τόσα χρόνια, όπως επιβάλλεται συνήθως;

Ερχόμενος το πρωί, άκουσα σε ένα ραδιόφωνο το εξής εκπληκτικό, κύριοι. Στη Θεσσαλονίκη γίνεται μια μεγάλη δίκη. Κάποια πολύκροτη υπόθεση που είχε εξιχνιαστεί από τις διωκτικές αρχές πριν από κάποια χρόνια δικαζόταν χθες και ο μεν βασικός κατηγορούμενος λόγω δεκαοκτάμηνου «την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια», οι δε ποινές που επεβλήθησαν δεν ήταν ανάλογες, από ό,τι φαίνεται, του μεγέθους των πράξεων του κατηγορούμενου. Γιατί; Ακούστε: Χάθηκε ο κατάλογος των μαρτύρων από τη δικογραφία και δεν μπόρεσαν να έρθουν στο δικαστήριο οι βασικοί μάρτυρες κατηγορίας. Αν είναι δυνατόν αυτό το πράγμα! Αν είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα!

Αν, κύριε Υπουργέ, συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, τότε, με συγχωρείτε, αλλά θα πρέπει να δείτε το πρόβλημα από τη βάση του, από την αρχή. Αν υπάρχει δικαστήριο το οποίο να μην καλεί τους μάρτυρες και να τους εξετάζει, διότι χάθηκε ο κατάλογος των μαρτύρων, ερρέτω! Τότε πρέπει πλέον να προβληματιστούμε πάρα πολύ για το τι συμβαίνει.

Τι έκανε μέχρι τώρα η πολιτεία; Ημίμετρα, κύριε Υπουργέ. Δεν θέλω εσείς να καταλήξετε εκεί, όχι εσείς που γνωρίζετε τα πράγματα.

Ημίμετρα, παραγραφές αδικημάτων όπου προβλεπόταν ποινή μέχρι ένα χρόνο, παραγραφή ποινών μέχρι ένα χρόνο, ειδικές διαδικασίες οι οποίες δεν εφαρμόζονται συνέχεια. Αυτό που είπατε τώρα είναι ότι θα ψηφιστεί κάποιος νόμος που θα επιβάλει την ταχεία εκδίκαση των σοβαρών υποθέσεων. Σωστό. Όμως, θα εφαρμοστεί; Στην πράξη θα εφαρμοστεί;

Ξέρετε, μου θυμίζει τις αγορανομικές διατάξεις με τις οποίες προσπαθούσαμε να συγκρατήσουμε τις τιμές των προϊόντων κάποτε, επιβάλλοντας βιαίως κάποιες τιμές που στο τέλος δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Αυτό δείτε το.

Θέλετε την άποψή μου; Ως ταπεινός υπηρέτης της θέμιδος με διάφορες ιδιότητες ενθυμούμαι κάποτε, κύριε Υπουργέ, ότι δούλευαν περισσότεροι όλοι οι συντελεστές, όλοι οι παράγοντες της απονομής της δικαιοσύνης και οι δικαστές και οι εισαγγελείς και οι γραμματείς και οι δικηγόροι. Αυτό το βιολί –χρησιμοποιώ μια λέξη της καθομιλουμένης- τρεις η ώρα αφήνουμε τα μολύβια, κατεβαίνουμε κάτω και τελειώσαμε μπορεί να ηχεί όμορφα στα δικαιώματα των εργαζομένων και των συνδικαλιστών, όμως, ως αποτέλεσμα υπάρχει αυτό το οποίο ζούμε σήμερα. Από εκεί που κάποτε θυμάμαι δεν υπήρχαν υποθέσεις να γεμίσουν τα πινάκια και λέγαμε «Τι έχεις; Φέρ’ το» να έχουμε να δικάσουμε μετά από δυο μήνες, έχουμε οδηγηθεί στο σημερινό κατάντημα.

Μεταξύ των άλλων, δηλαδή, αφού εξεταστεί το πρόβλημα συνολικά, το δούμε από όλες του τις πλευρές, ας ληφθεί υπ’ όψιν κι αυτή η παράμετρος. Όλοι μας θα πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε τις ευθύνες μας και όλοι θα πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διορθώσουμε τα πράγματα.

Share

Αναρτήθηκε την Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου, 2012 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΟΜΙΛΙΕΣ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια για αυτή την ανάρτηση μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙO

ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕ ΣΤΑ SOCIAL NETWORK

ΑΡΧΕΙΟ

Polls

Σας αρέσει ο καινούργιος ιστότοπος

Δείτε αποτελέσματα

Loading ... Loading ...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

WebTV